Local Heroes #37 - Anomalos Kosmos
"Aggressive chill-out". Έτσι περιγράφουν οι ίδιοι οι Anomalos Kosmos το μουσικό τους σύμπαν: ένα σύμπαν μελαγχολικό και εικονοπλαστικό, άλλοτε μονότονο και παγανιστικό, άλλοτε γεμάτο τρόμο, φασαρία και άγχος· έτοιμο, όπως λένε, να σε καταπιεί. Και ίσως αυτή η φράση να είναι ένας από τους πιο ακριβείς τρόπους για να προσεγγίσει κανείς τη μουσική ενός ντουέτου που επιμένει να κινείται ανάμεσα στις κατηγορίες, χωρίς να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να επιζητήσει τη μονιμότητα σε κάποια από αυτές.
Το ντουέτο από τη Θεσσαλονίκη, αποτελούμενο από τον Αντώνη Παπαδόπουλο και τον Φώτη Τρασανίδη, έχει δημιουργήσει μέσα από πειραματισμό και αμοιβαία εμπιστοσύνη έναν ήχο που δύσκολα χωρά σε συγκεκριμένες κατηγορίες. Από το Mornin Loopaz (2022) μέχρι το πρόσφατο ca.fu.ofin42 (2026) και τον επερχόμενο δίσκο The Marching Through Time and Space, η δημιουργική διαδικασία παραμένει ανοιχτή, αυθόρμητη και διαρκώς εξελισσόμενη.
Με αφορμή όλα τα παραπάνω, μιλήσαμε μαζί τους για τον αυτοσχεδιασμό, το «Dismantling the Ego», τη DIY κουλτούρα, τη Θεσσαλονίκη, την underground σκηνή και, φυσικά, για όσα έρχονται.
Local Heroes Track Pick
Ακολουθεί η κουβέντα μας με τους Anomalos Kosmos:
- Καλησπέρα παιδιά, Θα θέλατε να μας συστηθείτε με ένα σύντομο «βιογραφικό» σας;
Ο Anomalos Kosmos είναι ενα instrumental ντουέτο από τη Θεσσαλονίκη με επιρροές από τη λογική του jamming, αλλά έχει παράλληλα προσεκτικά δομημένες συνθέσεις με λούπες και ηχογραφήσεις. Αποτελείται απο τον Αντώνη Παπαδόπουλο (κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα, λούπες) + Φώτη Τρασανίδη (τύμπανα κ εφέ). Προτείνει μια ψυχεδελική, κινηματογραφική, αστική, no wave αισθητική, με σίγουρο το στοιχείο του DIY, καθώς και μία ξεκάθαρη στάση στο επίπεδο της παραγωγής και της καλλιτεχνικής επιμέλειας.
- Πως αλήθεια προέκυψε το όνομα σας; ANOMALOS KOSMOS ή Ανώμαλος Κόσμος;
(Αντώνης): Σαν λογοπαίγνιο το μακρινό 2004. Ήταν το όνομα του πρώτου μου e-mail. Μια φίλη μου είχε ζητήσει να κανω mail,ώστε να μπορούμε να συνομιλούμε. Την ώρα που έψαχνα να βρω όνομα, έπαιζε στην τηλεόραση την τότε εκπομπηή του Αρναούτογλου, “Όμορφος κόσμος το πρωί”. Αναρωτώμενος τι βλακείες κάθομαι και βλέπω, μου ήρθε σαν ιδέα να πω το mail anomaloskosmos. Μετέπειτα στον Βόλο, όπου σπούδαζα κι έπαιζα μουσική από το 2009-16 (Kunda Buffer + Hi Malaya), o τότε παραγωγός μας, Λάμπρος Ζαφειρόπουλος, με παρότρυνε να ξεκινήσω να κάνω τις πρώτες μου πειραματικές ηχογραφήσεις κάποιων μουσικών θεμάτων που είχα. Στην αναζήτησή ονόματος για το πρότζεκτ , καθώς του έστελνα ηλεκτρονικά την εξέλιξη των ηχογραφήσεων, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω απλά το όνομα του mail.
- Τι ήταν αυτό που σας έκανε να καταλήξετε ότι δύο άνθρωποι είναι αρκετοί για να δημιουργήσετε αυτόν τον ήχο;
Αφού είχαν γίνει οι πρώτες ηχογραφήσεις για το mornin loopaz, αυτοσχέδια στο παιδικό μου δωμάτιο κι έχοντας στο ρυθμικό κομμάτι drum machine, επικοινώνησα με τον Φώτη με τον οποίο ήδη γνωριζόμασταν αρκετα χρόνια. Εκτιμούσα τις καλλιτεχνικές του απόψεις, παλαιότερα παίζαμε και μαζί σε μια punk μπάντα τους Devrants, για να μου πει την αποψή του για τα κομμάτια. Μου πρότεινε να ηχογραφήσουμε φυσικά τύμπανα στα κομμάτια και να σχεδιάσει το εξώφυλλο. Έκτοτε, προσπαθώντας να αποδώσουμε τα κομμάτια μας live αλλά και να μπορούμε να αυτοσχεδιάσουμε μέσα σε αυτά τα πλαίσια (loops), δημιουργήσαμε (μετά από πολύ κόπο και πειραματισμό) ένα δικό μας “σύστημα”. Με το looper και τα εφέ μπορούμε να δημιουργούμε έναν ήχο μεγαλύτερο από αυτόν που συνήθως περιμένει κανείς να ακούσει από δύο άτομα κι επειδή είμαστε μόνο δύο άτομα η συνεννόηση και η επικοινωνία γίνεται άμεση και εύκολη.
- Πότε καταλάβατε ότι το ηχητικό αποτέλεσμα δεν είναι απλώς πειραματισμός αλλά έχει γίνει ο αναγνωρίσιμος ήχος των ANOMALOS KOSMOS;
Ακόμα έχει να πέσει πολύς πειραματισμός!!! Νομίζω στον δεύτερο μας δίσκο, το "Liminal Escapism". Όπου η συνθετική διαδικασία έγινε και από τους δυο μας. Oι υφές των ήχων άρχισαν κάπως να σταθεροποιούνται και τα εφέ των τυμπάνων να παίζουν κύριο ρόλο στην σύνθεση των κομματιών.
- Το "Dismantling the Ego" που γράφετε στο Bandcamp είναι αρκετά συγκεκριμένη δήλωση. Πιστεύετε ότι ο ανταγωνισμός και το ego είναι «κατάρα» στην underground μουσική σκηνή; Ή μήπως είναι «ευχή»;
Πιστεύω πως στην underground μουσική σκηνή λειτουργεί και σαν ευχή και σαν κατάρα, όπως γενικότερα στην mainstream μουσική αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο εν δυνάμει εργασιακό τομέα. Πάντα κάποιος, για τους δικούς του λόγους, είτε λόγο άγνοιας ή εγωισμού είτε στενοκεφαλιάς ή απλής αδιαφορίας για κάτι νέο, θα προσπαθήσει να σε υποτιμήσει και να σε παραγκωνίσει.
Από την άλλη, όλα αυτά αν γίνουν σε υγιή πλαίσια έχουν την δυνατότητα να σε “ψήσουν” και να σε ωθήσουν στο να γίνεσαι όλο και καλύτερος, υποστηρίζοντας τις απόψεις σου και βρίσκοντας νέους τρόπους να εκφραστείς, και να βρεις ομοϊδεάτες σου. Το "Dismantling the Ego" έχει να κάνει και με τον δικό μας εγωισμό σαν ντουέτο και σαν καλλιτέχνες. Το τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε την ατομικότητα μας την ώρα της δημιουργίας με σκοπό το σύνολο και το ενιαίο έργο.
- Πώς γεννιέται συνήθως ένα μουσικό θέμα των ANOMALOS KOSMOS; Όταν δεν υπάρχουν στίχοι, ποιος είναι ο οδηγός της σύνθεσης; Η μελωδία, η δυναμική ή η εικόνα;
Δεν υπάρχει κάποιος στάνταρ τρόπος. Τα θέματα έρχονται είτε από τον καθένα μας ξεχωριστά, μια μελωδική φράση ή ένα ρυθμικό μοτίβο είτε γέννιουνται μέσα από κάποιο jam, ακόμα και από κάποιο λάθος που εν τέλη μπορεί να μας αρέσει. Μπορεί κάτι να ξεκινήσει σε πιο θεωριτικό επίπεδο, πχ ένας πειραματισμός ή παιχνίδι με τα μουσικά μέτρα μέσα στην ίδια σύνθεση.
Κάποιες φορές μπορεί να περιγράψουμε κάποιο συναίσθημα ή κάποια εικόνα και να προσπαθήσουμε να την αποδώσουμε μέσω του αυτοσχεδιασμού. Η ουσία είναι να γίνεται ένας μουσικός διάλογος, ο ένας προτείνει κάτι και ο άλλος αντιδρά σε αυτό.
- Μικρό ποσοστό των ηχογραφήσεών σας – αν δεν απατώμαι κυρίως στο τελευταίο σας πόνημα - έχει στίχους. Πιστεύετε ότι η instrumental μουσική αφήνει μεγαλύτερη ελευθερία στον ακροατή ή στον καλλιτέχνη να κοινωνήσει τις εικόνες που μεταφράζει σε μουσική;
Ναι μόνο στο ca.fu.of.in42 μεχρι στιγμής υπάρχουν στίχοι και αυτό λόγω του ότι πρόκειται για θεατρικό soundtrack. Πιστεύω πως αφήνει τον ακροατή, εάν ειναι εξοικιωμένος με τέτοιου είδους μουσική, να δημιουργίσει μόνος του στίχους και να τραγουδήσει τις εικόνες με την φαντασία του.
- Νοιώθετε άλλες εγχώριες μπάντες/καλλιτέχνες ως αδελφές ψυχές και συγκάτοικους σε σφιχτοδεμένη σκηνή? Υπάρχουν ελληνικά projects ή συγκροτήματα που θεωρείτε ότι κινούνται σε συγγενικό έδαφος;
Σφιχτοδεμένη σκηνή δεν θα το έλεγα, πχ όπως είναι η stoner σκηνή σήμερα στην Ελλάδα. Δεν πιστεύω πως υπάρχει instrumental σκηνή στην Ελλάδα. Κάποιοι βλέπουν τις instrumental μπάντες ως αναγκαίο κακό ή και κάτι το ατελές. Συγγενικά ελληνικά projects και συγκροτήματα θα λέγαμε τους Calabrian syndrome, τους Sister, τους Arrakis, τους Monofo και τους Mind the Goon.
- Η πόλη της Θεσσαλονίκης έχει αρκετά διαφορετική μουσική ιστορία από την Αθήνα. Νιώθετε ότι αυτό έχει περάσει στον ήχο σας;
Σίγουρα ο τόπος στον οποίο ζεις και δημιουργείς σε επηρεάζει, ακόμη κι όταν αυτό δεν γίνεται συ
νειδητά. Παικτικά και ηχητικά ταυτιζόμαστε πιο πολύ με σαλονικιώτικες μπάντες όπως οι 63 high, Τρύπες, Ξύλινα σπαθιά, Bανδαλούπ, και Johny Carbonara. Αλλά νομίζω πως αυτό θα το κρίνουν οι ακροατές.
- Πώς βλέπετε την underground σκηνή της πόλης σήμερα;
Να βάλλεται. Δυνατή, δραστήρια κ ζωντανή (ξανά) αλλά πολλά στην πόλη λειτουργούν ενάντια της (ως συνήθως). Υπάρχει διάθεση για δημιουργικότητα και πειραματισμό όπως και αρκετά ενδιαφέροντα projects από νέους και παλιούς καλλιτέχνες. Όμως η έλλειψη χώρων δημιουργίας, η εξάπλωση των airbnb και γενικά η εξάπλωσητου εξευγενισμού των περιοχών που κάποτε άνθιζε και εκφραζόταν η τέχνη του underground, αποτελούν βασικό πρόβλημα στην εξέλιξη της.
- Ποιες ελληνικές μπάντες θα προτείνατε στον κόσμο να ακούσει;
Τζίκο and rock for food, τουςCalabrian syndrome, τους Sister, τους Arrakis, τους Paka paka, τους Socrates, τους Βανδαλουπ, τους Tuflon, τους Νoneother… σίγουρα κι άλλες.
- Το όνομά σας – σε πρώτη ανάγνωση - παραπέμπει σε hardcore punk μπάντα. Αν κάποιος δεν είχε ακούσει ποτέ τη μουσική σας, πώς θα του περιγράφατε το σύμπαν των ANOMALOS KOSMOS χωρίς να χρησιμοποιήσετε μουσικούς όρους;
Aggressive chill-out. Ένα σύμπαν μελαγχολικό, ενίοτε με μαύρο χιούμορ και εικονοπλαστικό. Κάποιες φορές μονότονο και παγανιστικό. Και κάποιες άλλες με τρόμο, φασαρία, άγχος, έτοιμο να σε καταπιεί! Αποτελείται από το εύρος των συναισθημάτων μας και το τι μας συμβαίνει την εκάστοτε περίοδο….
- Το "Mornin Loopaz" είναι ένα μουσικό ημερολόγιο επτά ημερών, από το “Meinday” μέχρι το “Sïnday”. Πώς προέκυψε η ιδέα να οργανώσετε τη μουσική με αυτόν τον τρόπο;
(Αντώνης) - Τυχαία… Το mornin loopaz ήταν η αποσυμπιίεση μετά την δουλειά τα ξημερώματα (συγκεκριμένα μετά από νυχτερινή βάρδια ως φροντιστής ΑμεΑ). Ηχογραφήσεις που ξεκίνησαν Δευτέρα στις 7:30 κι έτσι πέρασε μια βδομάδα. Χωρίς ιδιαίτερη σκέψη και προγραμματισμό. Χωρίς καλά καλά βασικές γνώσεις ηχοληψίας. Κατά μία έννοια, έτυχε το άλμπουμ.
Δεν ηχογραφήθηκε με σκοπό να κυκλοφορήσει. Αλλά αφού έγινε τόση δουλειά (Κώστας Μαντζιράκης, Σπύρος Χαρμάνης, Λαμπρος Ζαφειρόπουλος), είπαμε γιατί όχι. Τα μουσικά αρχεία ήταν αποθηκευμένα με τα ονόματα των ημερών στα αγγλικά. Σκέφτηκα ότι θα είχε πλάκα να γίνει αναγραμματισμός τους. Π.χ το Sunday, Sun + Day: ημέρα του ήλιου, να γίνει Sin + Day, Sinday: η μέρα της αμαρτίας.
- Θα αναγνωρίζατε -κι αν ναι ποιους- κάποιους καλλιτέχνες/μπάντες ως επιρροές; Έχετε αμφότεροι παρόμοιες επιρροές και μουσικό background; ποιες πιο "απρόσμενες"επιρροές έχουν περάσει στη μουσική σας;
Έχουμε κάποιες παρόμοιες επιρροές, αλλά το μουσικό μας background δεν είναι απόλυτα ίδιο. Ο καθένας μας έχει περάσει φάσεις ανακαλύπτοντας διαφορετικά μουσικά είδη και πειραματισμούς με διαφορετικά όργανα, ρυθμούς και υφές, που λειτουργούν σαν λεξιλόγιο - μέσο έκφρασης για τον καθένα μας ξεχωριστά, κι αυτό ίσως είναι κάτι σαν τη "συνταγή"στην μουσική μας, καθώς πολλές φορές βασίζεται δημιουργικά στην διαφορετικότητα της αντίληψης και των επιρροών μας.
Για μένα (Αντώνης) οι μεγαλύτερες επιρροές στο συγκεκριμένο πρότζεκτ είναι οι Electrelane, οι Battles, o Marc Ribot και ο John Fruciante. Πιο “απρόσμενη” επιρροή θα έλεγα ο Σταύρος Ξαρχάκος και ηLoreena McKennitt.
- Σε ποια «μεγάλη» μπάντα ή καλλιτέχνη θα θέλατε να είσαστε opening a
ct; Και αντιστρόφως ποιους θα θέλατε να ανοίξουν για σας σε ένα ιδανικό σύμπαν?
Opening act στους King Gizzard & the Lizard Wizard ή στους Mars Volta. Αντιστρόφως να μας ανοίξει ο Μιχάλης Σιγανίδης ή οι Angine de poitrine.
- Πόσο διαφορετικοί είναι οι ANOMALOS KOSMOS πάνω στη σκηνή από ό,τι στο studio; Πόσο αυθόρμητες είναι οι ηχογραφήσεις σας σε σχέση με τα live;
Εξαρτάται. Και στις ηχογραφήσεις και στα live ο αυθορμητισμός και ο αυτοσχεδιασμός είναι πολύ βασικά στοιχεία της μουσικής μας. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των στούντιο άλμπουμ μας ως προς την προσέγγιση της αποτύπωσης τους. Υπάρχουν κομμάτια που δεν τα έχουμε παίξει ποτέ μαζί live και κάποια που έχουν ηχογραφηθεί ζωντανά (πχ Liminal escapism). Σ
τις ζωντανές εμφανίσεις μας προσπαθούμε να είμαστε όσο πιο σφιχτοί και δεμένοι μπορούμε, αλλά ο αυτοσχεδιασμός πάντα ξεπροβάλλει!
Επίσης, στα live υπάρχουν και κάποιοι περιορισμοί, πχ οι λούπες (οι οποίες δεν συγχωρούνε λάθη..) αλλά αυτό μπορεί να λειτουργήσει και ως προτέρημα στον αυτοσχεδιασμό.Στο studio πλέον ηχογραφούμε σχεδόν πάντα το ό,τι παίζουμε, οπότε υπάρχει πολύωρο υλικό αυθορμητισμών (κι αυτοί θα κυκλοφορήσουν κάποια στιγμή….).
Στα πιο “δομημένα και οργανωμένα” κομμάτια μαςακολουθούμε και πάλι μια καθαρά πιο αυτοσχεδιαστική προσέγγιση. Ηχογραφώντας, δοκιμάζοντας και στη συνέχεια κρατώντας τα takes που θεωρούμε πιο δυνατά. Μέχρι και την τελευταία στιγμή όλα είναι ανοιχτά.
- Έχετε περισσότερο άγχος όταν αυτοσχεδιάζετε live επειδή δεν ξέρετε ακριβώς πού θα καταλήξει; Θα σας ενδιέφερε να κάνετε ένα live όπου δεν θα είχατε προετοιμάσει τίποτα απολύτως;
Υπάρχει ένα υποτυπώδες άγχος γενικά στα live και κατεπέκταση όταν αυτοσχεδιάζουμε, παράλληλα όμως μπορεί να είναι καιαπό τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του live. Ο αυτοσχεδιασμός βγαίνει αυθόρμητα πλέον (κάποιες φορές για να διορθώσουμε κάποιο “λάθος” επί σκηνής) κι έχουμε εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον, ότι κι αν συμβεί. Μας βάζει σε διαδικασία να ακούμε προσεκτικά ο ένας τον άλλον, να επικοινωνούμε και να αντιδρούμε άμεσα σε ό,τι συμβαίνει.
Πιο πολύ μας αγχώνει το πώς ακουγόμαστε ή αν θα ακούμε εμείς καλά σε ένα live, λόγω του ιδιαίτερου set up μας. Ναι, εννοείται πως θα μας ενδιέφερε ένα live μόνο με αυθορμητισμούς, θα είναι μια πολύ ωραία πρόκληση!
- Πείτε μας μια παράξενη ή/και αστεία ιστορία που σας έχει συμβεί σε ζωντανή σας εμφάνιση.
Το πρώτο μας live σε κοινό είχαμε την τύχη να το ηχογραφήσουμε και να το κυκλοφορήσουμε. Είναι το άλμπουμ “live 102fm”. Παράξενο κι αστείο είναι το ότι γούσταρε η ραδιοφωνική παραγωγός της εκπομπής “Ανάμεσα στους ήχους της πόλης” Μερσιάννα Ελευθεριάδου, ώστε άρχισε κι αυτή να αυτοσχεδιάζει μαζί μας απαγγελώντας κείμενα (λες και τα είχαμε προβάρει..). Ήταν live στο ραδιόφωνο και όταν τελειώσαμε και βγήκαμε από το studio, διπλοπάρκαρε μπροστά μας στην οδό Αγγελάκη ένας ταξιτζής (ο οποίος φαινόταν σαν να ήθελε καυγά) για να μας δώσει συγχαρητήρια και να μας πει πόσο όμορφα τον ταξιδέψαμε.
- Έχετε κυκλοφορήσει ζωντανές ηχογραφήσεις, στούντιο άλμπουμ, μίνι άλμπουμ και πλέον το 2026 βγάλατε το ca.fu.ofin42, που ουσιαστικά λειτουργεί ως soundtrack για τη θεατρική παράσταση «Υπο.γ.α.» της Άννας Βουτσινού. Τι έμεινε αναλοίωτο και τι έχει αλλάξει περισσότερο στους ANOMALOS KOSMOS μέσα σε αυτά τα χρόνια και τις τόσες καταγεγραμμένες μουσικές σας περιπέτειες;
Η τεχνογνωσία, η ταχύτητα και το δέσιμο μεταξύ μας σαν ντουέτο είναι κάτι που έχει εξελιχθεί. Κάθε φορά λέμε να πάρουμε τον χρόνο μας, όποτε είναι να ετοιμάσουμε κάτι νέο, οι καταστάσεις όμως είναι τέτοιες που τρέχουμε και δεν φτάνουμε! Το θετικό είναι πως πάντα υπάρχουν άτομα γύρω μας όμοια με τη δική μας φιλοσοφία, για να μας βοηθήσουν στις τρέλες μας.
Το αρχικό ca.fu.ofin42συντέθηκε, ηχογραφήθηκε, μιξαρίστηκε και μαστεραρίστηκε
μέσα σε 42 μέρες, ώστε να είναι έτοιμο για την θεατρική παράσταση. Πλέον, μέσα από την μεταξύ μας τριβή και τους πειραματισμούς, έχουμε καταφέρει να ενσωματώσουμε και νέες επιρροές στην μουσική μας. Το αναλλοίωτο είναι το πάθος και η δημιουργικότητα μας!
- Υπάρχει κάποια «ένοχη» μουσική σας απόλαυση που θα θέλατε να εχετε διασκευάσει?
Ζαμπέτας - Η παλιοπαρέα
- Το φορμάτ της μουσικής (βινύλιο, cd, mp3, streaming) παίζει κάποιο ιδιαίτερο ρόλο στις κυκλοφορίες σας; Είναι το μέσο ή η διάθεση εξωτερίκευσης του έργουσου - σε όποιο φορμάτ - που σας καθορίζει?
Παίζει. Ιδανικά θα θέλαμε να είχαμε την οικονομική άνεση ή εμπιστοσύνη στο όνομα μας, ώστε να κυκλοφορήσουμεή να μας κυκλοφορήσει κάποιος τα άλμπουμ μας ως βυνίλια. Μέχρι τώρα λόγο ανάγκης εξωτερίκευσης της μουσική μας, διαλέξαμε το cd και το streaming.
- Το DIY είναι εμφανές όχι μόνο στη μουσική αλλά και στον τρόπο που παρουσιάζετε τη δουλειά σας. Είναι επιλογή αισθητικής ή κυρίως πρακτική ανάγκη;
Και οι δυο έχουμε μια πιο punk προσέγγιση και στην παραγωγή αλλά και στην προώθηση των έργων μας. Πρωτίστως είναι αισθητική και ιδεολογική. Μετά είναι το οικονομικό. Κάτι που ίσως να μην έπαιζε τόσο μεγάλο ρόλο αν ήταν αλλιώς η μουσική βιομηχανία και αντίληψη στην Ελλάδα.
- Περιγράφετε τη μουσική σας ως ένα μείγμα alternative, outsider, no wave, live loops και avant-garde. Για να σταθώ λίγο στον τρίτο όρο – και αν κάνουμε χρήση του όρου no wave ιστορικά/εγκυκλοπαιδικά -, θα περίμενε κανείς να συναντήσει μουσικά την αποδόμηση του rock riff, μια επιθετική δυσαρμονία, συχνά πυκνά μια αποστασιοποιημένη παραφωνία και μια δόση ...επαναληπτικής νευρικότητας. Αντιθέτως στους Anomalos Kosmos εγώ ακούω περισσότερο κινηματογραφική ροή, μελωδικά ηχοτοπία, ενίοτε χτίσιμο -τολμώ να πω- ψυχεδελικής ατμόσφαιρας και jam. Αν δε, με πίεζες, θα προτιμούσα να προσάψω το “prog” σαν tag μπροστά από τη μουσική σας. Υπάρχει περίπτωση το “no wave” για εσάς να αφορά περισσότερο τη νοοτροπία -την απόρριψη συγκεκριμένων κανόνων της rock- παρά το ίδιο το ηχητικό αποτέλεσμα;
Ναι, έγκειται πιο πολύ στη νοοτροπία και την επαναληπτική νευρικότητα. Προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε μη-riff ώστε μέσα από την επανάληψη, τις λούπες και τα εφέ των τυμπάνων να δημιουργούνται ηχοχρώματα και “παραφωνίες”. Το σύνολο των κομματιών μας κι εμείς δεν μπορούμε να το κατατάξουμε σε κάποια μουσική κατηγορία, κάτι που μας ζορίζει στο να κλείσουμε συναυλίες. Σε κάποιους "της πιο πειραματικής” είμαστε εμπορικοί, ενώ σε πιο mainstream κοινό ακουγόμαστε αρκετά πειραματικοί.
- Υπάρχει κάποιος κανόνας της μουσικής βιομηχανίας που αρνείστε συνειδητά να ακολουθήσετε;
Πληρωμένα streams και promotion agencies.
- Υπάρχει κατά τη γνώμη σας Ελληνική μουσική βιομηχανία - ή έστω βιοτεχνία -;
Πιστεύω πως την τελευταία τετραετία έχει αρχίσει και ξανά γεννιέται η μουσική βιομηχανία. Αν αποδειχθεί βιοτεχνία ο χρόνος θα το δείξει.
- Ασχολείστε ταυτόχρονα με κάποια άλλα projects. Ποια είναι αυτά?
Ασχολούμαστε με τον νέο δίσκο του Anomalos kosmos, καθώς και με το soundtrack ενός νέου έμετρου θεατρικού έργου. Αυτόν τον καιρό ο Φώτης ασχολείται με το προσωπικό του project Ντιλέι-λέει και παράλληλα ως εικαστικός καλλιτέχνης.
- Ποιο είναι το τελευταίο άλμπουμ που αγόρασε ο καθένας σας/ τί ακούτε αυτό τον καιρό;
(Αντώνης):Τελευταίος δίσκος, το All hallows των AFI.
(Φώτης): Thee oh sees - floating coffin (νομίζω!) τελευταία στο σπίτι ακούω το κανάλι kexp η καμία αφρικάνικη ή ανατολίτικη γκρουβα και στο αμάξι από mars volta , slift μέχρι trance (Ajja, Arjuna).
- Πώς βλέπετε τον ρόλο του καλλιτέχνη στην κοινωνία; Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα σας επηρεάζουν; Παίρνετε θέση ως μπάντα;
Σαν μπάντα όχι δεν παίρνουμε κάποια επίσημη πολιτική θέση. Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα μας επηρεάζουν όπως όλους και στην καθημερινότητα μας και στην μουσική μας. Ο καλλιτέχνης δεν είναι εκτός της κοινωνίας, είναι κι αυτός άνθρωπος που ζει και επηρεάζεται από αυτή. Οπότε σίγουρα περνούναυτές οι επιρροές και στην μουσική μας είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα. Προσπαθούμε να τα έχουμε αλληλένδετα παρά την έλλειψη στίχου.
Ο ρόλος του καλλιτέχνη δεν είναι να δίνει λύσεις αλλά να παρακινεί να γίνουν οι σωστές ερωτήσεις. Μπορεί να πυροδοτήσει και να λειτουργήσει αφυπνιστικά. Ο κόσμος θα πρέπει να απαντήσει και να ενεργήσει. Ως μπάντα δεν θα θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε τα κοινωνικά ζητήματα σαν μέσο προβολής ή σαν μέρος της αισθητικής μας ταυτότητας.
- Αν ένα τραγούδι σας έμπαινε σε ένα soundtrack, σε ποια σκηνή και ποιας ταινίας θα ακούγονταν;
Θα πω δυο! Το distortion solo του “Teledos” (Liminal escapism) στην σκηνή από το Crow όπου ο Eric Draven παίζει κιθάρα στην ταράτσα και το “Marching” (από το νέο άμπουμ/ σε live εκδοχή στο “Live at mindZet”) σε οποιαδήποτε σκηνή του Lost Highway του Lynch.
- Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια/βήματα;
Δημιουργία και πάλι δημιουργία! Είμαστε στην διαδικασία ολοκλήρωσης του νέου μας άλμπουμ “The marching through time and space”. Παράλληλα, έχουμε πολλά ηχογραφημένα τζαμαρίσματα που θα γίνουν μελλόντικα eps + ιδέες για καινούργιο υλικό.
- Ευχαριστούμε πολύ παιδιά. Καλή σας επιτυχία εύχομαι σε ό,τι κάνετε!
Ακούστε / ακολουθήστε τους Anomalos Kosmos:
[Bandcamp] · [Facebook] · [YouTube] · [Instagram]
------------------------------------
LOCAL HEROES
Αντώνης Χάκαλης · Παρασκευή 10:00–12:00