Artaud -Artaud (2004)
Artaud -Artaud (2004)
Σήμερα θα μιλήσουμε για έναν βραβευμένο Γάλλο συνθέτη, ενορχηστρωτή και πολυοργανοπαίκτη, με σχεδόν τρεις δεκαετίες παρουσίας στον χώρο της μουσικής. Έναν δημιουργό που κινείται με ιδιαίτερη άνεση ανάμεσα στην jazz, την κινηματογραφική μουσική και τη μουσική για animation.
Vincent Artaud
Ο λόγος για τον κύριο Vincent Artaud, έναν μουσικό με μια ιδιαίτερα πλούσια διαδρομή, ο οποίος έχει γράψει και ενορχηστρώσει μουσική για διεθνείς παραγωγές, τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων και κινηματογραφικά projects. Από το 2011 συνεργάζεται με την Xilam Animation, γράφοντας μουσική για αρκετές γνωστές παραγωγές της, ενώ η δουλειά του έχει φτάσει μέχρι το Disney+, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη σειρά Chip ’n’ Dale: Park Life (2021).
Η μουσική του πορεία ξεκινά ήδη από τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής του. Από το 1987 έως το 1992, ο Vincent Artaud πραγματοποιεί προχωρημένες σπουδές στην Jazz και στην ερμηνεία του κοντραμπάσου, στο Regional Conservatory of Dijon, παράλληλα με φοίτηση σε εξειδικευμένες σχολές Jazz. Είναι μια περίοδος ιδιαίτερα σημαντική για τη διαμόρφωση της μουσικής του προσωπικότητας. Το κοντραμπάσο γίνεται ένα από τα βασικά εργαλεία έκφρασής του, ενώ η ενασχόλησή του με τη Jazz του προσφέρει εκείνη την ελευθερία και την αίσθηση της ενορχηστρωτικής συνύπαρξης που αργότερα θα χαρακτηρίσουν μεγάλο μέρος της δουλειάς του στη σύνθεση και τη μουσική για εικόνα.
Από το 1997 και μετά, ο Vincent Artaud περνά πλέον από τη θεωρία και την εκπαίδευση στην ενεργό δράση. Δημιουργεί το Vincent Artaud Quartet, με το οποίο εμφανίζεται σε σημαντικά ευρωπαϊκά φεστιβάλ και χώρους Jazz, χτίζοντας σταδιακά τη δική του θέση στη γαλλική και ευρωπαϊκή σκηνή.
Παράλληλα, ξεκινά και μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα προσωπική δισκογραφική πορεία. Ως συνθέτης και καλλιτέχνης ηχογράφησης κυκλοφορεί μια σειρά από προσωπικά Jazz albums, ανάμεσά τους τα ….
Artaud(Label: bFlat Records - 6119862 Released:2004),
La Tour Invisible(Label: bFlat Records - 6132662 Released:2007)
καιMusic From Early Times(Label: Discograph3229832 Released:2010).
Το Artaud μάλιστα του 2004 ξεχώρισε ιδιαίτερα, καθώς το Jazzman Magazine το τίμησε με τη διάκριση “Choc”, μια αναγνώριση που καταγράφει με τον καλύτερο τρόπο την απήχηση της δουλειάς του στον χώρο της σύγχρονης Jazz.Εδώ αρχίζουμε πλέον να βλέπουμε καθαρά τον Vincent Artaud όχι μόνο ως έναν εξαιρετικό μουσικό και κοντραμπασίστα, αλλά ως έναν συνθέτη με προσωπική αισθητική και δική του μουσική φωνή.
Κυκλοφόρησε το 2004 από τη B.Flat Recordings, και αναμφισβήτητα αποτελεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και τολμηρές στιγμές της γαλλικής Nu-Jazz σκηνής των ’00s.
Πρόκειται για ένα album που δεν περιορίζεται εύκολα σε μία συγκεκριμένη Jazz φόρμα. Ο Artaud δημιουργεί ένα ιδιαίτερο ηχητικό σύμπαν, όπου ο ακουστικός πειραματισμός συναντά τις σύγχρονες τεχνικές παραγωγής.
Και κάπου εδώ συναντάμε έναν άνθρωπο-κλειδί για τη διαμόρφωση του συγκεκριμένου ήχου: τον κύριο Arnaud Rebotini, στενό φίλο και συνεργάτη του Vincent Artaud μουσικό, συνθέτη, παραγωγό και ιδιαίτερα έμπειρο γνώστη του προγραμματισμού και της ηλεκτρονικής μουσικής.
Ο Rebotini, είναι ουσιαστικά ο άνθρωπος που εισάγει τον Artaud στα μυστικά, στις δυνατότητες και στις τεχνικές του studio.
Η συνύπαρξη των δύο μουσικών αποδεικνύεται καθοριστική. Από τη μία πλευρά έχουμε την οργανική αμεσότητα της Jazz, με ένα κουαρτέτο εγχόρδων δωματίου, τέσσερις πνευστούς και έναν ντράμερ, και από την άλλη τον κόσμο των samplers, synthesizers, programming και electronic processing.
Καθώς ο Artaud πλαισιώνεται από κορυφαίους Γάλλους σολίστ, όπως ο Thomas Savy στο μπάσο κλαρινέτο και το τενόρο σαξόφωνο, ο Franck Agulhon στα τύμπανα και ο Malik Mezzadri στο φλάουτο, από τις πρώτες κιόλας νότες του album βρίσκεσαι παρών σε μια ιδιότυπη chamber τελετουργία.
Μια μουσική εμπειρία που κινείται με ιδιαίτερη άνεση ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους. Από τα minimal και cinematic ηχοτοπία του Philip Glass, μέχρι τη σύγχρονη κλασική γραφή του Ludovico Einaudi· και από το μουσικό πριμιτιβισμό του Béla Bartók, μέχρι τον ατμοσφαιρικό και χρωματικό ιμπρεσιονισμό του Claude Debussy.
Και όλα αυτά, βεβαίως, χωρίς να υπολογίσουμε την avant-bop του «Das Verbrechen», ή τη hard bop διάθεση του «St Barthelemy», ενός κομματιού που κλείνει το μάτι στην κορυφαία κάστα των «φριτζηδων» της Jazz.
Εδώ ο Artaud αφήνει για λίγο στην άκρη τα κινηματογραφικά και chamber ηχοτοπία και μας θυμίζει πως, πίσω από όλη αυτή την πολυσύνθετη παραγωγή, υπάρχει ένας μουσικός που γνωρίζει πολύ καλά από πού προέρχεται.
Και κάπου πίσω από την κονσόλα, ο Arnaud Rebotini θα μπορούσε κάλλιστα να τρίβει τα χέρια του με ικανοποίηση. Γιατί τα layers είναι πολλά, αλλά το σημαντικότερο είναι πως ΟΛΑ λειτουργούν. Δεν πρόκειται λοιπόν για δύο ξεχωριστούς κόσμους που απλώς συνυπάρχουν. Ο Artaud και ο Rebotini τους ενώνουν , δημιουργώντας έναν ήχο όπου η φυσική παρουσία των μουσικών και η ανθρώπινη αίσθηση του αυτοσχεδιασμού συναντούν την ακρίβεια, την επεξεργασία και τις απεριόριστες δυνατότητες της ηλεκτρονικής παραγωγής.
Κάντε λοιπόν μια μεγάλη χάρη στον εαυτό σας: βρείτε και ακούστε αυτό το eclectic album.
Το Artaud είναι από εκείνες τις κυκλοφορίες που δεν ζητούν απλώς να τις ακούσεις μία φορά. Θέλουν χρόνο, ακρόαση και λίγο... ανοιχτό μυαλό. Jazz, σύγχρονη κλασική, ηλεκτρονική μουσική, chamber αισθητική, αυτοσχεδιασμός και κινηματογραφική ατμόσφαιρα συναντιούνται μέσα σε μόλις δέκα κομμάτια και περίπου 48 λεπτά μουσικής.
Και ίσως αυτή να είναι τελικά η μεγαλύτερη αρετή του: δεν προσπαθεί να σου αποδείξει τι είναι. Απλώς ανοίγει πόρτες και σε αφήνει να αποφασίσεις εσύ σε ποιον από όλους αυτούς τους μουσικούς κόσμους θέλεις να μπεις.
Ακούστε το ολόκληρο. Και μετά... ξανακούστε το. Εκεί αρχίζουν τα ενδιαφέροντα.
https://bflatrecordings.bandcamp.com/album/artaud
_____________________________________________________________________________________