Local Heroes #41 - Cheetah Lee
Οι Cheetah Lee είναι ένα αθηναϊκό τρίο που σχηματίστηκε το καλοκαίρι του 2023, με αφετηρία την αγάπη του για τη soul, το rhythm ’n’ blues και το garage, αλλά και μια ιδιαίτερη αδυναμία στην ψυχεδέλεια. Στην πορεία, η ψυχεδέλεια, το krautrock, η exotica και οι κινηματογραφικές αναφορές απέκτησαν όλο και μεγαλύτερη θέση στον ήχο τους, σε ένα μείγμα που έχει κάτι από άλλη εποχή, χωρίς να χάνει τη δική του προσωπικότητα.
Με τις ζωντανές εμφανίσεις τους και ένα ψηφιακό single, το Sloth, στις αποσκευές συστήθηκαν αρχικά στο κοινό κι ήταν κάπου εκεί που έφτασε και στα δικά μου αυτιά η μουσική τους.
Τον Μάιο του 2026 κυκλοφόρησαν την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους δουλειά, έναν δίσκο που περίμενε υπομονετικά τη στιγμή του, ενώ η μπάντα συνέχιζε να εξερευνά τον ήχο και τις δυνατότητές της. Με αφορμή αυτή την κυκλοφορία, πιάνουμε την κουβέντα με τους Cheetah Lee για τη μουσική τους, τις αναφορές τους, την αθηναϊκή σκηνή και όσα συμβαίνουν γύρω από μια μπάντα που βρίσκεται ακόμη στα πρώτα της βήματα.
Ακολουθεί η κουβέντα μας για τους Cheetah Lee:
- Καλησπέρα παιδιά, Θα θέλατε να μας συστηθείτε με ένα σύντομο «βιογραφικό» σας;
Είμαστε οι Cheetah Lee από την Αθήνα. Ξεκινήσαμε το καλοκαίρι του 2023 σαν organ trio, κινούμενοι ανάμεσα σε soul, rhythm ’n’ blues, soul-jazz, garage και λίγη ψυχεδέλεια. Σύντομα αρχίσαμε να γράφουμε δικά μας κομμάτια και η ψυχεδέλεια άρχισε να παίρνει περισσότερο χώρο, μαζί με krautrock, exotica και πιο κινηματογραφικά στοιχεία.
Το επόμενο καλοκαίρι στήσαμε τον εξοπλισμό μας στο υπόγειο όπου κάνουμε πρόβες, στην Κάνιγγος, και γράψαμε εκεί τον πρώτο μας δίσκο, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2026.
- Πως αλήθεια προέκυψε το όνομα σας;
Το “Cheetah” το είχαμε κρατήσει από το Cheetah EP του Aphex Twin, αλλά μας άρεσε και σαν λέξη γιατί έβγαζε κάτι από exotica αισθητική. Είχαμε σημειώσει διάφορα ονόματα και κάποια στιγμή η φίλη μας η Βίκυ πέταξε το “Lee”. Το είπαμε μαζί, “Cheetah Lee”, και μας έκατσε κατευθείαν.
Μετά ήρθαν και οι υπόλοιποι συνειρμοί, Bruce Lee, kung-fu και exploitation soundtracks, Lee “Scratch” Perry… αναφορές που έτσι κι αλλιώς μας αρέσουν και κάπως τριγυρνάνε στη μουσική μας. Δεν υπήρχε κάποιο μεγάλο σχέδιο από πίσω. Απλώς ακούστηκε σωστό και έμεινε.
- Θα θέλατε να μας πείτε τι έχει μεσολαβήσει στο σχετικα μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ του Sloth, του πρώτου δείγματος δουλειάς σας σε bandcamp & ΥΤ, και του σήμερα που έχει κυκλοφορήσει το άλμπουμ σας ?
Όλη η διαδικασία έγινε μέσα από τη μπάντα, από την ηχογράφηση μέχρι τη μίξη, οπότε είχαμε και την ελευθερία να ξαναγυρνάμε στα κομμάτια, να αλλάζουμε διάφορα και να τα αφήνουμε λίγο να κάτσουν πριν τα ξανακούσουμε. Κάπως έτσι πήρε τελικά ο δίσκος τη μορφή που θέλαμε.
- Νιώθετε άλλες εγχώριες μπάντες/καλλιτέχνες ως αδελφές ψυχές και συγκάτοικους σε σφιχτοδεμένη σκηνή? Έχετε ξεχωρίσει κάποια συγκροτήματα που να θεωρείτε μουσικούς συνοδοιπόρους;
Οι Los Tre ειδικά, όταν ξεκινούσαμε, έκαναν ήδη πολλά live σε μικρούς χώρους, bars και καφενεία, στήνοντας μόνοι τους τον ήχο και έχοντας πολύ άμεση επαφή με τον κόσμο. Μας άρεσε πολύ αυτή η λογική και πήραμε πολλά από τον τρόπο που το έκαναν.
- Ποιες ελληνικές μπάντες θα προτείνατε στον κόσμο να ακούσει;
- Πώς γεννιέται συνήθως ένα μουσικό θέμα των Cheetah Lee; Ξεκινάτε από μια εικόνα, ένα συναίσθημα ή από ένα riff;
Γενικά, δεν έχουμε έναν συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε. Κάποιες φορές ξεθάβουμε κάτι που είχαμε παίξει κάπου, κάποτε, για κάποιον λόγο, μας είχε μείνει και το ξαναπιάνουμε αλλάζοντάς το μέχρι να έρθει στα μέτρα μας. Άλλες φορές γράφουμε στην πρόβα, ενώ μπορεί κάποιος να έχει ήδη ένα hook, μια μελωδία ή τη βασική ιδέα ενός κομματιού, και από εκεί το δουλεύουμε όλοι μαζί.
Επίσης «κλέβουμε» αρκετές ιδέες από όσα προκύπτουν στα live και τα μεταφέρουμε στα κομμάτια. Μας αρέσει αυτή η διαδικασία, γιατί η μουσική αλλάζει συνεχώς μέσα από την αλληλεπίδραση μεταξύ μας. Συνήθως, λοιπόν, η αφετηρία είναι κάποιο μουσικό μοτίβο. Στην πορεία, όμως, μπορεί να προκύψει μια εικόνα ή μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα που να πάει το κομμάτι αλλού.
- Ποιο tag μεταξύ των: rock, cinematic, jazz, krautrock, library, psychedelic με τα οποία αυτοπροσδιορίζετε (εγώ θα πρόσθετα και το exotica) τον ήχο σας, δεν θα απαρνιόσασταν με τίποτα στο μέλλον?
Την ψυχεδέλεια, σίγουρα. Όλοι μας έχουμε πολύ έντονη σχέση με τις ψυχεδελικές μπάντες που αγαπάμε, οπότε δύσκολα τη φανταζόμαστε να λείπει από τη μουσική μας.
Αλλά όταν λέμε psychedelic, δεν εννοούμε απλώς ένα μουσικό genre. Μας ενδιαφέρει περισσότερο αυτή η αίσθηση απορρόφησης που μπορεί να δημιουργήσει η μουσική, όταν αλλάζει λίγο τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι τον χρόνο και τον χώρο. Στις καλές στιγμές, νιώθουμε ότι το βιώνουμε κι εμείς όταν παίζουμε και ότι κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και σε όσους μας ακούνε.
- Πόσο αυθόρμητες είναι οι ηχογραφήσεις σας σε σχέση με τα live; Τι διαφορά έχει η μπάντα του στούντιο από τη μπάντα της σκηνής;
Η ηχογράφηση της πρώτης μας δουλειάς είναι σχεδόν τόσο αυθόρμητη και αρκετά random όσο και τα live μας. Έχει κάτι ρομαντικό όλο αυτό και μας ταιριάζει. Βέβαια υπάρχει και ρίσκο, γιατί αφήνεις πολλές παραμέτρους στην τύχη και δεν ελέγχεις τα πάντα. Από την άλλη, πολλά από όσα προέκυψαν έτσι είναι τελικά αυτά που μας αρέσουν περισσότερο στον δίσκο.
Στα live λειτουργούμε αλλιώς. Δεν μας ενδιαφέρει να παίζουμε τα κομμάτια ακριβώς όπως είναι γραμμένα. Τα αφήνουμε λίγο πιο ανοιχτά και, ανάλογα με το τι γίνεται εκείνη τη στιγμή, μπορεί να τραβήξουν αλλού. Μας αρέσει το απρόβλεπτο, τα λάθη, οι στιγμές που κάτι μπορεί να πάει στραβά και τελικά να μας οδηγήσει κάπου που δεν είχαμε υπολογίσει. Υπάρχει και όλη αυτή η συνθήκη με τον κόσμο, που δεν μπορεί να αναπαραχθεί στο στούντιο.
- Πείτε μας μια παράξενη ή/και αστεία ιστορία που σας έχει συμβεί σε ζωντανή σας εμφάνιση.
Μία εκνευριστικά αστεία ιστορία ήταν όταν κατά τη διάρκεια ενός live μας ζήτησε μία κοπέλα (από Βερολίνο αν δεν κάνω λάθος) να αυτοσχεδιάσει με τη φωνή και ξεκίνησε να τραγουδάει όπως η Yoko Ono στο The Mike Douglas Show με καλεσμένο τον Chuck Berry. Προφανώς μας αρέσει η avant garde, αλλά ταυτιστήκαμε με το βλέμμα του Chuck σε εκείνο το live.
- Θα αναγνωρίζατε -κι αν ναι ποιους- κάποιους καλλιτέχνες/μπάντες ως επιρροές; Έχετε όλα τα μέλη παρόμοιες επιρροές και μουσικό background; ποιες πιο "απρόσμενες"
Παρόλα αυτά, τα γούστα και των τριών μας είναι πολύ κοντά. Ο καθένας κουβαλάει και τα δικά του ακούσματα, αλλά υπάρχει μία κοινή αισθητική.
Σίγουρα Can, Neu! και άλλες krautrock μπάντες, αλλά και μπάντες από ’60s, όπως Velvet Underground, Pink Floyd, Beatles, Doors και Seeds. Παράλληλα, ακούμε πολύ spiritual jazz και hard bop, μεταξύ άλλων John Coltrane, Sun Ra, Larry Young, Pharoah Sanders και Horace Silver.
Από νεότερες επιρροές, Broadcast και Little Barrie είναι ίσως οι πιο ξεκάθαρες αναφορές και για τους τρεις μας.
Υπάρχουν, βέβαια, και πιο προσωπικά ακούσματα, από Les Rallizes Dénudés και Fugazi μέχρι Heliocentrics, Jeff Parker και Medeski Martin & Wood, ανάλογα με το ποιον από τους τρεις θα ρωτήσεις.
- Ασχολείστε ταυτόχρονα με κάποια άλλα projects. Ποια είναι αυτά?
Παράλληλα έχουμε και τα προσωπικά μας projects, ενώ συμμετέχουμε και σε διάφορα άλλα σχήματα, όπως Grand Fraud, Daniel Paleodimos Trio, Holy Church and the New Freaks και Free Groove Ritual. Είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους και είναι ωραίο που ο καθένας μας έρχεται σε επαφή με άλλους ανθρώπους, άλλες ιδέες και προσεγγίσεις.
- Το φορμάτ της μουσικής (βινύλιο, cd, mp3, streaming) παίζει κάποιο ιδιαίτερο ρόλο στις κυκλοφορίες σας; Είναι το μέσο ή η διάθεση εξωτερίκευσης του έργου σου - σε όποιο φορμάτ - που σας καθορίζει?
Έχουμε αδυναμία στο βινύλιο, αλλά δεν νομίζουμε ότι το format πρέπει να αποκτά μεγαλύτερη σημασία από την ίδια τη μουσική. Θα θέλαμε να έχουμε τον δίσκο μας και σε φυσική μορφή, και σκοπεύουμε να το κάνουμε σύντομα.
Από εκεί και πέρα, το να υπάρχει ένας δίσκος και ως αντικείμενο έχει άλλη βαρύτητα, αλλά δεν αλλάζει το αν η μουσική λειτουργεί ή όχι. Οπότε δεν κολλάμε ιδιαίτερα σε κάποιο συγκεκριμένο format. Αν θέλουμε να βγάλουμε κάτι προς τα έξω, θα βρούμε τον τρόπο που του ταιριάζει καλύτερα εκείνη τη στιγμή.
- Ποιο είναι το τελευταίο άλμπουμ που αγόρασε ο καθένας σας/ τί ακούτε αυτό τον καιρό;
Οι τελευταίες αγορές μας είναι το Soul Station του Hank Mobley, το Out to Lunch! του Eric Dolphy και το Portrait of Wes του Wes Montgomery.
Κατά τ’ άλλα, ο καθένας ακούει και τα δικά του: Pavement και Surprise Chef / Ash Ra Tempel και Melanie De Biasio / Thee Oh Sees και Cindy Lee (καθαρή σύμπτωση το όνομα, για την ιστορία).
- Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια/βήματα;
Καταρχάς, θα θέλαμε να κυκλοφορήσει ο δίσκος μας και σε βινύλιο. Είμαστε ήδη στη διαδικασία της προπαραγωγής και των arrangements για τη δεύτερη δουλειά μας, οπότε μια καινούρια κυκλοφορία είναι στα άμεσα πλάνα μας. Θέλουμε να συνεχίσουμε να γράφουμε, να ηχογραφούμε και να εξελίσσουμε τον ήχο μας, χωρίς να νιώθουμε την ανάγκη να επαναλάβουμε ό,τι κάναμε στον πρώτο δίσκο.
Παράλληλα, θέλουμε να παίξουμε περισσότερο εκτός Αθήνας, σε άλλες πόλεις της Ελλάδας αλλά και στο εξωτερικό, και να βρεθούμε σε κάποιο φεστιβάλ που να ταιριάζει με τον ήχο μας.
Για την ώρα, τα σχέδια είναι αρκετά απλά: καινούρια μουσική, περισσότερα live και να ανοίξει λίγο περισσότερο ο κύκλος γύρω από τη μπάντα.
- Πώς βλέπετε τον ρόλο του καλλιτέχνη στην κοινωνία; Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα σας επηρεάζουν;
Η αλήθεια είναι ότι ο ρόλος των καλλιτεχνών αλλάζει μαζί με την κοινωνία. Πολλοί από τους καλλιτέχνες που έχουμε ήδη αναφέρει και θαυμάζουμε ήταν κομμάτι ενός ευρύτερου πολιτικού και καλλιτεχνικού κινήματος. Σήμερα αυτή η σύνδεση ανάμεσα στην τέχνη, την κοινωνία και την πολιτική δεν μοιάζει τόσο έντονη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει χαθεί.
Προφανώς και επηρεαζόμαστε από την κοινωνία γύρω μας. Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να παρατηρούμε τι συμβαίνει και να μην κλεινόμαστε σε μια δική μας φούσκα. Σαν άτομα αλλά και σαν μπάντα, θέλουμε να μη χάνουμε την επαφή και, εννοείται, να υπάρχει κάτι απ’ όλα αυτά μέσα στη μουσική μας.
- Ευχαριστούμε πολύ παιδιά. Καλή σας επιτυχία εύχομαι σε ό,τι κάνετε!
Οι Cheetah Lee είναι οι: Δημήτρης Μαστρογιαννόπουλος (guitar), Γιάννης Σελέκος (organ & synthesizer) και Χρήστος Κουτσούκος (drums)
Ακούστε / ακολουθήστε τους Cheetah Lee:
[Bandcamp] · [Facebook] · [YouTube] · [Instagram]
------------------------------------
LOCAL HEROES
Αντώνης Χάκαλης · Παρασκευή 10:00–12:00