Strummer Radio

Local Treasures · 21.11.2026

Local Heroes #44 - Giorgio Zavos

Από το skate στον Καναδά και την Ελλάδα, στη μανιώδη συλλογή βινυλίων και τη δημιουργία ενός προσωπικού μουσικού κόσμου, η διαδρομή του Giorgio Zavos, μοιάζει να έχει κάτι από την ατμόσφαιρα των δίσκων που τόσο αγαπά: απρόβλεπτη, προσωπική και γεμάτη μικρές ιστορίες. Κάπως έτσι γεννήθηκε και το Times in My Room, ένα άλμπουμ με έντονο το άρωμα της folk-rock των '60s και '70s, που θα μπορούσε κάλλιστα να έχει ανακαλυφθεί ανάμεσα σε ξεχασμένες private press κυκλοφορίες μιας άλλης εποχής.

Με μόλις 200 αντίτυπα στο πρώτο του βινυλιακό πάτημα, ο δίσκος αποτελεί ήδη ένα μικρό συλλεκτικό τεκμήριο, χωρίς όμως να εξαντλείται στη νοσταλγία και τις μουσικές του αναφορές. Είναι κυρίως το αποτέλεσμα μιας προσωπικής ανάγκης, μιας περιόδου απομόνωσης, αλλά και μιας σειράς τυχαίων συναντήσεων που έφεραν κοντά ανθρώπους και μουσικές.

Με αφορμή, λοιπόν, έναν από τους πιο ξεχωριστούς δίσκους της χρονιάς, συναντάμε τον Giorgio σε μια κουβέντα για τις διαδρομές που τον έφεραν μέχρι εδώ, τις μουσικές που τον διαμόρφωσαν, τους ανθρώπους της εγχώριας ανεξάρτητης σκηνής, την ιδιαίτερη σχέση του με το βινύλιο και το νέο του δισκοπωλείο, στα Εξάρχεια. Και, φυσικά, για εκείνους τους δίσκους που μπορεί να μην έγιναν ποτέ ευρύτερα γνωστοί, αλλά εξακολουθούν να κρύβουν ολόκληρους κόσμους.

Καταρχάς να σε συγχαρώ καθώς – τουλάχιστον όσον αφορά εμένα – μας έδωσες με το ... έναν από τους καλύτερους δίσκους του 2025. 


    Local Heroes Track Pick

Ακολουθεί η κουβέντα μας με τον Giorgio Zavos:

  • Καλημέρα Giorgio, Θα ήθελες να μας δώσεις ένα σύντομο «βιογραφικό» σου;

Καλημέρα, και ευχαριστώ πολύ!

Γεννήθηκα στον Καναδά, εκεί ξεκίνησα το skate στα 10 μου. Στα 12 μου έρχομαι μόνιμα στην Ελλάδα. Συνεχίζω δυναμικά με το skate που καταφέρνω να ζω από αυτό από τα 16 μου μέχρι τα 26 μου. Παράλληλα από τα 16 μου αρχίζω και συλλέγω δίσκους βινυλίου μανιακά. Στα 27 μου αρχίζω και βγάζω σοβαρό θέμα στα γόνατα μου και σιγά σιγά σταματάω το skate, κάνω ένα περίπλοκο χειρουργείο, χρόνια υποκατάστασης και εκεί κάπως και με to covid μαζί αρχίζω να παίζω κιθάρα και να γράφω τραγούδια στο σπίτι. Έτσι ήρθε και ο δίσκος “Times in my room”. Επίσης από τα 28 μου αρχίζω και δουλεύω σε ένα πολύ παλιό δισκάδικο για περίπου 7 χρόνια. Σήμερα έχω το δικό μου δισκάδικο, “Harmony Records” το οποίο βρίσκεται στα Εξάρχεια, Μαυρομιχάλη 80. Άνοιξε μετά από πολύ κόπο πριν 1 μήνα.

  • Πιστεύεις πως το ραδιόφωνο στη  χώρα που γεννήθηκες και μεγάλωσες επηρέασε διαφορετικά τα ακούσματά σου απ’ ό,τι αν είχες γεννηθεί στην Ελλάδα?

Θα πω ναι, αλλά πιο πολύ ήταν οι παρέες μου που κάναν skate τότε στον Καναδά. Οι μισοι άκουγαν Metal/Punk και οι αλλοι μισοί άκουγαν Beatles, Kinks, Rolling Stones και τέτοια.. Εγώ έπεσα βαθιά στους Beatles. Στο ράδιο τότε ήταν όλα τα 90ς που για κάποιο λόγο δεν έδωσα πολύ σημασία.

photo by Iason Pachos


  • Υπάρχει κοινό για αγγλόφωνη folk στην Ελλάδα ή απευθύνεσαι εξαρχής στους ...λίγους αλλά και στο εξωτερικό;

Σίγουρα υπάρχει κοινό, αλλά θεωρώ πως είναι πολύ λιγότεροι σε σχέση με άλλες χώρες. Η αλήθεια είναι πως δεν απευθύνομαι κάπου συγκεκριμένα. Το να ηχογραφήσω έναν δίσκο στο μυαλό μου ήταν αδύνατο από πάντα. Το είχα πάντα σαν όνειρο και πριν ασχοληθώ με την μουσική. Τώρα που όντως ασχολήθηκα και βγήκε ο δίσκος, χαίρομαι όπου και να φτάσουν αυτά τα τραγούδια. 

  • Νιώθεις άλλους Έλληνες καλλιτέχνες ως συγκάτοικους σε μια πιο σφιχτοδεμένη σκηνή?  Έχεις ξεχωρίσει κάποιους καλλιτέχνες/συγκροτήματα που να θεωρείς μουσικούς συνοδοιπόρους;

Η αλήθεια είναι πως πάντα άκουγα και ασχολιόμουνα με την “Ελληνική μουσική” της εποχής του 60-70 αλλά σίγουρα υπάρχουν κάποιοι σημερινοί που και εγώ σιγά σιγά τους ανακαλύπτω. Ο Σέργιος Βούδρης είναι σίγουρα ένας από αυτούς. Ασχολείται συνεχώς με πολλά projects, είναι πολύ καλός μουσικός, έχει βγάλει προσωπικούς δίσκους, έχει στούντιο με φοβερό εξοπλισμό και έχει ένα μικρό label (Δισκέξ). Η Βίκυ Ξεθάλη μαζί με τον φίλο της (Callum Royle) έχουν κάνει ένα πολύ ωραίο άλμπουμ το οποίο λέγεται “The county kissing booth”. Σίγουρα είναι και πολλοί άλλοι. Κάποια ονόματα που σίγουρα εκτιμάω σαν μουσικούς και ας μην είναι το ίδιο ύφος με το δικό μου είναι ο Daniel Paleodimos, o Nodas Pappas, o Jason Ally, οι Cosmic Shadows και οι Cheetah Lee. Σιγουρα υπάρχουν και άλλοι που ξεχναω και δεν γνωρίζω. 

  • Έχεις πει ότι ο δίσκος γεννήθηκε σε μια περίοδο απομόνωσης κατά την εποχή της καραντίνας επί covid και ενός προσωπικού σου ατυχήματος. Πιστεύεις ότι θα ήταν ο ίδιος αν είχε γραφτεί σε μια πιο "κανονική" περίοδο της ζωής σου;

Πιστεύω πως ίδιο δεν θα ήταν και ούτε θα υπήρχε δίσκος χαχα. Κανονικά δεν έπρεπε να υπάρχει δίσκος. Κάπως ήρθαν όλα στην θέση τους πολύ κατά λάθος. Εδώ θα αναφέρω και τα παιδιά στον δίσκο. Εγώ μόνος μου στο σπίτι είχα γράψει τα τραγούδια. Λίγο πιο κάτω από το σπίτι μου ανοίγει ένα μαγαζί (Mohxa Clothing) από δύο παιδιά, ο Γιώργος Παπαχατζόπουλος (μπάσο) και ο Ιάσονας Παχός (τύμπανα). Κάπως γινόμαστε φίλοι λόγο γειτονιάς και με κάλεσαν να τζαμάρουμε στο στούντιο “Electricity Sound” το οποίο ήταν ακριβώς στο ίδιο στενό. Μετά από αρκετά τζαμαρίσματα, φεύγουν οι ντροπές, και μας δίνετε μια ευκαιρία να ηχογραφήσουμε ένα τραγούδι για ένα project της Vans. Καλώ και την Βίκυ Ξεθάλη στα πλήκτρα και έτσι βγήκε το πρώτο demo. Εκεί κατάλαβα ότι μπορεί να βγει πλέον και δίσκος. Τότε εμφανίζω τα τραγούδια που κρατούσα καιρό, καλώ και τον Αντρέα Κιντώνη (σόλο κιθάρα) και δημιουργείται η μπάντα και ξεκίνησε ο δίσκος. Μας βοήθησε και πάρα πολύ ο Δημήτρης Σταϊκόπουλος από το στούντιο. 


  • Μιας και δεν έχω πετύχει κάπου κάποιο λάιβ σου, ήθελα να ρωτήσω, Ποια η σχέση σου με τις ζωντανές εμφανίσεις;  Προτιμάς σόλο εμφάνιση ή με μπάντα επι σκηνής?

Δεν κάνω συχνά λάιβ αλλά συνήθως 3 με 4 μέσα στο χρόνο. Μαρέσει η ιδέα του να παίζω σόλο με μία κιθάρα αλλά σίγουρα προτιμάω με μπάντα επί σκηνής. Στις 12 Νοεμβρίου θα παίξουμε στο “Ιλιον Πλας” ανοίγοντας για την παρουσίαση δίσκου του Jason Ally (Επίσης ένας πολύ καλός Έλληνας μουσικός).

  • Θα αναγνώριζες -κι αν ναι ποιους- κάποιους καλλιτέχνες/μπάντες ως επιρροές; ποιες είναι οι πιο "απρόσμενες" επιρροές που έχουν παρεισφρήσει στη μουσική σου;

 Σίγουρα οι Beatles, Gene Clark, Townes Van Zandt, Nick Drake, Bill Fay, Jimmy Campbell,  Michael Hurley, Daniel Johnston, Jason Molina, Elliott Smith, Mj Lenderman και πολλοι ακόμη. Απρόσμενες επιρροές.. η αλήθεια είναι πως δεν μου έρχεται κάτι…

 photo by Iason Pachos

  • Σε ποια «μεγάλη» μπάντα ή καλλιτέχνη θα ήθελες να είσαι opening act; Και αντιστρόφως ποιους θα ήθελες να ανοίξουν για σένα σε ένα ιδανικό σύμπαν?

Στην πραγματικότητα σήμερα θα ήθελα να ανοίξω για τον MJ Lenderman. Είναι ίσως ο αγαπημένος μου σημερινός καλλιτέχνης και το έχω στόχο να γίνει κάποια στιγμή χαχα.

  • Υπάρχει κάποιος "άγνωστος" δίσκος που θα ήθελες να ανακαλύψει περισσότερος κόσμος;

Είναι πάρα πολλοι δίσκοι. Θα αναφέρω κάποια που θεωρώ πως είναι πολύ σημανττικοί για μένα, ξένα και ελληνικά.

Bill Fay - Time of the last persecution, Jimmy Campbell - Half Baked, Vernon Wray - Wasted, Sibylle Baier - Color Green, Ηρακλής Τριανταφυλλίδης - Σε Άλλους Κόσμους, Πάνος Σαββόπουλος - Επεισόδιο, Ακρίτας - Ακρίτας, Κώστας Κουκουτάρας - Από που και που… (Πολύ το κράζουν αυτόν τον δίσκο αλλά εγώ τον λατρεύω χαχα). 

Δεν είναι τελείως άγνωστα αλλά θεωρώ πως στην Ελλάδα είναι κάπως άγνωστα και τα ελληνικά άλμπουμ δεν τα πολυ ξέρουν κάποιοι νεότεροι.

  • Γνωρίζω (και από τη συνέντευξή σου στον φίλο Ζώη) πως συλλέγεις δίσκους.  Το φορμάτ της μουσικής (βινύλιο, cd, mp3, streaming) παίζει κάποιο ιδιαίτερο ρόλο στις κυκλοφορίες σου; Είναι το μέσο ή η διάθεση εξωτερίκευσης του έργου σου -  σε όποιο φορμάτ - που σε καθορίζει?

Προσωπικά μ’αρέσει πολύ το βινύλιο και η κασέτα. Προφανώς πιο πολύ το βινύλιο αλλά και η κασέτα έχει την γλύκα του. Εγώ πάντα ήθελα να βγάλω σε δίσκο βινυλίου το άλμπουμ μου, και απο την στιγμή που μου δόθηκε η ευκαιρία εννοείται πως είχα κατά χαρεί.  Αλλά και σε κασέτα να έβγαινε, δεν θα είχα κανένα θέμα!

  • Υπάρχει κατά τη γνώμη σου Ελληνική μουσική βιομηχανία - ή έστω βιοτεχνία -; 

Σίγουρα υπάρχει, αλλά νομίζω πιο πολύ για το λαικό και ίσως το trap? Δεν είμαι πολύ σίγουρος και επίσης δεν το πολύ παρακολουθώ. Το καλό είναι πως υπάρχουν πολλές μικρές εταιρίες που ασχολούνται και βγάζουν πολλοί μουσική ακόμα και σε βινύλιο όπως οι B-otherside, Veego, ThinkBabyMusic, Patari, Inner Ear και αρκετά ακόμη.

  • Ποιο είναι το τελευταίο άλμπουμ που αγόρασες? Τι ακούς αυτό τον καιρό;

Ο τελευταίος δίσκος που αγόρασα ήταν του AJ Woods - Hawk Is Listenin’. Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να ανακαλύπτω καινούργιους καλλιτέχνες όπως ο AJ Woods, Jasper Smythe, Sam Burton, Cut Worms αλλά επειδή πλέον έχω το δισκάδικο ακούω απόλα που πηγαινοέρχεται μέσα στο μαγαζί.

  • Ποια είναι τα μελλοντικά σου μουσικά σχέδια; 

Έχω γράψει τραγούδια για καινούριο άλμπουμ αλλά ρεαλιστικά δεν ξέρω πότε θα βγει. Προσπαθώ να ετοιμάσω μια καινούργια μπάντα και σιγά σιγά να αρχίσουμε τις ηχογραφήσεις. Πάντως σίγουρα μεσα στο 27 ελπίζω να βγει. Πάλι θα είναι σε ύφος folk-rock αλλά με παρα πάνω όργανα.

  • Είσαι συλλέκτης private press δίσκων, αλλά πλέον έχεις κι εσύ αφήσει ένα δικό σου αποτύπωμα σε βινύλιο. Φαντάζεσαι σε 40 χρόνια από σήμερα να βρίσκει κάποιος τυχαία το "Times In My Room" σε ένα δισκοπωλείο και να το αντιμετωπίζει όπως εσύ αντιμετωπίζεις σήμερα τα αντίστοιχα άλμπουμ των '70s; Πώς θα ήθελες να τον κάνει να νιώσει;

Χαχα, ναι, ο δίσκος “Times in my room” κόπηκε μόνο σε 200 αντίτυπα οπότε θα μπορούσε να γίνει αυτό. Επίσης το εξώφυλλο το σχεδίασα να έχει 70s “Private Press” ύφος. Σε 40 χρόνια άμα το βρει κανείς θα ήθελα να νιώσει κάτι από το εξώφυλλο που θα τον κάνει να το αγοράσει. Από εκεί και πέρα μακάρι να του αρέσει και το περιεχόμενο χαχα.

  • Αν ένα τραγούδι σου έμπαινε σε ένα soundtrack, σε ποια σκηνή και ποιας ταινίας θα ακούγονταν;

Θα επέλεγα το Brother Calls Brother. Πιστεύω πως θα μπορούσε να ταιριάξει σε κάποια σκηνή σε ταινία. Τώρα σε πια ταινία δεν είμαι σίγουρος..

  • Πώς βλέπεις τον ρόλο του καλλιτέχνη στην κοινωνία; Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα σε επηρεάζουν;

Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα με επηρεάζουν αλλά δυστυχώς δεν πολύ βγαίνει στην μουσική μου. Θα ήθελα ίσως να ήταν σε στιγμές πιο πολιτικό κάποια κομμάτια. Είναι κάποιοι μουσικοί όπως ο Bob Dylan, Willie Dunn, Phil Ochs και Joan Baez που το κάναν τόσο καλά που ντρέπομαι να προσπαθήσω χαχα. 

  • Ευχαριστούμε πολύ Giorgio. Καλή επιτυχία σου εύχομαι σε ό,τι κάνεις! 

Εγώ ευχαριστώ!


 photo by Iason Pachos


Ακούστε / ακολουθήστε τον Giorgio Zavos :

[Bandcamp] · [Facebook] · [Instagram] 

------------------------------------


LOCAL HEROES

 στον λεμονστίφτη

Αντώνης Χάκαλης · Παρασκευή 10:00–12:00

 https://imgur.com/a/bqQr5Ow