Local Heroes #35 - Kostas Tziros
Ο Κώστας Τζίρος είναι ένας τραγουδοποιός που γράφει και κυκλοφορεί τραγούδια που αντλούν από την καθημερινότητα, τη μνήμη, τη λογοτεχνία ή και την καθημερινότητα, χωρίς να εγκλωβίζονται απαραίτητα σε μία συγκεκριμένη θεματική ή μουσική φόρμα.
Στις δύο ολοκληρωμένες κυκλοφορίες μέχρι σήμερα, το Time Nomads του 2021 και το The Sky Is Falling του 2025, έχει διαμορφώσει έναν ήχο που κινείται ανάμεσα στο alternative, το acoustic rock, το dark folk και το alternative με psychedelic στοιχεία που όμως λειτουργούν περισσότερο ως εργαλεία αφήγησης παρά ως αυστηρά βαλμένες μουσικές ταμπέλες. Η γραφή του έχει έντονα αφηγηματικό χαρακτήρα, ενώ η επιλογή του να δουλεύει με σχετικά λιτά μέσα δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στη φωνή, τον στίχο και τη μελωδία.
Ο Τζίρος θα μπορούσες να πεις πως γράφει «πολιτικά τραγούδια». Μα δεν είναι ακρβώς έτσι: γράφει για ανθρώπους που ζουν μέσα σε μια πολιτική πραγματικότητα που μοιάζει όλο και λιγότερο αξιόπιστη την ίδια στιγμή που αναζητούν την μνήμη, την τρυφερότητα ή/και την ηρεμία. περισσότερο ως ένα μικρό φως ελπίδας που επιμένει να φέγγει επειδή απλώς αρνείται να σβήσει.
Τα τραγούδια του Κώστα Τζίρου έφτασαν μάλλον με …ανορθόδοξο τρόπο στα ηχεία μου, με συνεπήραν στην ακρόαση και αποφάσισα να του στείλω το ερωτηματολόγιο μας και να σας συστήσουμε σε πρίπτωση που δεν γνωρίζετε την τραγουδοποιϊ του.
Local Heroes Track Pick
Ακολουθεί η κουβέντα μας με τον Κώστα Τζίρο.
- Καλημέρα Κώστα,
Mεγάλωσα στην Πάτρα και ξεκίνησα μαθήματα κιθάρας στα 12, τα οποία δεν κράτησαν και πολύ γιατί ο δάσκαλος μου μάθαινε τραγούδια τύπου “Είσαι θεός, ήλιος καλοκαιρινός” και έγω εκείνη την εποχή ήμουν πιο κοντά στους Black Sabbath και Judas Priest σαν ακούσματα. Οπότε, όταν έμαθα 3-4 βασικά ακόρντα σταμάτησα τα μαθήματα και άρχισα τις προσπάθειες να γράψω δικά μου τραγούδια.Από τα δεκαπέντε και μετά άρχισα να παίζω μπάσο σε μπάντες της Πάτρας με διαφορετικό ήχο και ύφος η καθεμία, garage/psychedelic (Hell To Pay), dark wave (Pickman’s Model) και stoner (Low Stone Nothing) μεταξύ άλλων μουσικών εγχειρημάτων. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια ζω στην Αθήνα και δραστηριοποιούμαι μουσικά, κυρίως, ως singer/songwriter αλλάκαι ως μέλος δύο άλλων σχημάτων, μπάσο/φωνή στην post punk μπάντα Nonsense και κιθάρα/φωνές/ήχους στο experimental duo Delta Wave Riders.
- Νιώθεις ότι υπάρχει κοινό για αγγλόφωνη folk και singers/songwriters στην Ελλάδα ή απευθύνεσαι εξαρχής στους …λίγους;
Είναι σαφώς μικρότερο αυτό το κοινό σε σχέση με τα πιο “mainstream” είδη. Από τη μεριά μου, όμως, εφόσον η πρόθεση είναι εξαρχής να δημοσιοποιηθεί η δουλειά μου απευθύνομαι σε όλους χωρίς να θέτω ειδικά κριτήρια για τους ακροατές μου, κάτι το οποίο είναι ανέφικτο να ελέγξει κανείς ούτως ή άλλως.
- Θεωρείς άλλους Έλληνες καλλιτέχνες ως συγκάτοικους σε μια πιο σφιχτοδεμένη σκηνή? Έχεις ξεχωρίσει κάποιους καλλιτέχνες/συγκροτήματα που να θεωρείς μουσικούς συνοδοιπόρους;
Δεν μπορώ να πωότι νιώθω μέλος μιας σφιχτοδεμένης σκηνής, αλλά υπάρχει οικειότητα και καλή σχέση με αρκετές μπάντες και ανθρώπους. Συνοδοιπόρους θεωρώ τους κοντινούς μου ανθρώπους με τους οποίους παίζουμε μουσική μαζί.
The Sky Is Falling (2025)
- Η τελευταία προς ώρας κυκλοφορία σου ονομάζεται The Sky Is Falling; Γιατί; Είναι μια απαισιόδοξη διαπίστωση ή υπάρχει μέσα στον τίτλο και μια δόση ειρωνείας;
Είναι ένα σχόλιο για την ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε παγκοσμίως και μια απαισόδοξη διαπίστωση γιατί υπάρχει η αίσθηση ότι βρισκομαστε σε μια κρίσιμη στιγμή ιστορικά όπου αν δεν αλλάξουμε τους τρόπους μας ως ανθρωπότητα τα πράγματα, πιθανόν, να πάνε γρήγορα κατά διαόλου. Η ειρωνεία βρίσκεται στο γεγονός ότι ενώ, θεωρητικά, έχουμε τις γνώσεις και τα εργαλεία να αλλάξουμε προς το καλύτερο μένουμε άπραγοι και ευχόμαστε να μην μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι.
- Όταν γράφεις ένα τραγούδι, προηγείται συνήθως μια εικόνα/μνήμη που θέλεις να αποτυπώσεις, μια μουσική ιδέα ή μια φράση;
Δεν έχω μια συγκεκριμένη προσέγγιση, συμβαίνει με διάφορους τρόπους. Συνήθως παίζοντας κιθάρα ελεύθερα κρατάω κάποιες μουσικες φράσεις ή ακολουθίες ακόρντων που μου φαίνονται ενδιαφέροντα και είτε θα αυτοσχεδιάσω στιχουργικά πάνω σε αυτά είτε θα χρησιμοποιήσω φράσεις ή στίχους από κείμενα που έχω γράψει ήδη. Στη συνέχεια, δουλεύω τη μουσική και τους στίχους παράλληλα.
Σε κάποιες περιπτώσεις έχω τους στίχους έτοιμους και δουλεύω τη μουσική μετά ή μπορεί να ξεκινήσω έναν αυτοσχεδιασμό με κιθάρα και φωνή με αφορμή μια εικόνα, πραγματική, ονειρική ή φανταστική. Δεν ξεκινάει πάντα με κιθάρα, πάντως, το μουσικό κομμάτι. Πολλές φορές είναι μια μπασογραμμή ή κάποιες συγχορδίες στο ηλεκτρικό πιάνο ή μόνο μια μελωδία φωνής.
Time Nomads (2021)
- Ποιο τραγούδι σου θα έβαζες να παίξει κάποιος που δεν σε γνωρίζει καθόλου, ώστε να καταλάβει αμέσως ποιος είσαι;
Το Time Goes By από το άλμπουμ Time Nomads
- Μιας και δεν έχω καταφέρει να βρεθώ σε κάποιο λάιβ σου, ήθελα να ρωτήσω, Ποια η σχέση σου με τις ζωντανές εμφανίσεις; Προτιμάς σόλο εμφάνιση ή με μπάντα επι σκηνής?
Οι τρόποι που παρουσιάζω την δουλειά μου, μέχρι τώρα, είναι είτε ακουστικά με δύο κιθάρες και φωνή είτε ηλεκτρικά με full μπάντα. Αγαπώ και απολαμβάνω και τους δύο τροπους το ίδιο. Στο ακουστικό live υπάρχει, συνήθως, πιο άμεση επαφή με τους ακροατές και μια πιο “εσωτερική” προσέγγιση των τραγουδιών ενώ το ηλεκτρικό set up σε προσκαλεί σε πιο δυναμικές ερμηνείες και πλούσιο ήχο.
- Θα αναγνώριζες - κι αν ναι ποιους - κάποιους καλλιτέχνες/μπάντες ως επιρροές; ποιες είναι οι πιο "απρόσμενες" επιρροές που έχουν παρεισφρήσει στη μουσική σου;
Θεωρώ πως ό’τι έχω ακούσει στη ζωή μου είναι μια επιρροή παρόλο που μπορεί να μην είναι προφανής ή εύκολα ανιχνεύσιμη στον εκάστοτε ήχο μου. Υπό αυτή την σκοπιά, οι πιο απρόσμενες είναι, μάλλον, ήχοι που έρχονταν στα αυτιά μου χωρίς να το έχω επιλέξει, ίσως ακόμα και κάποια παλιά λαϊκά.
Αλλά για να απαντήσω στην ερώτηση, παραθέτω ενδεικτικά λίγες από τις μπάντες και καλλιτέχνες απ’όπου έχω αντλήσει πιο συνειδητά κάποια στοιχεία και νιώθω ότι υπάρχει μια συγγένεια ηχητικά, έντονη ή ανεπαίσθητη στον ήχο μου:
Mark Lanegan,Tim Buckley, Nick Cave and The Bad Seeds, 16horsepower,Leonard Cohen, The Walkabouts, , The Last Drive, Kyuss, Monster Magnet, Portishead, Tindersticks, Madrugada.
φωτο: Penelope Thomaidi / Hans Lucas
- Σε ποια «μεγάλη» μπάντα ή καλλιτέχνη θα ήθελες να είσαστε opening act; Και αντιστρόφως ποιους θα ήθελες να ανοίξουν για σένα σε ένα ιδανικό σύμπαν?
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω σκεφτεί ποτέ κάτι τέτοιο. Ας πο
ύμε σε ένα φανταστικό σύμπαν opening act με full μπάντα στην PJ Harvey και Bill Callahanopening act σε ακουστικό μου live.
- Υπάρχει κάποια «ένοχη» μουσική σας απόλαυση που θα ήθελες να εχεις διασκευάσει?
Kylie Minogue - Can’t get you out of my head
- Κάποιος "άγνωστος" δίσκος που θα ήθελες να ανακαλύψει περισσότερος κόσμος;
Το Crawfish For The Notary από τους Γάλλους The Vietnam Veterans.
- Υπάρχει κατά τη γνώμη σου Ελληνική μουσική βιομηχανία - ή έστω βιοτεχνία -;
Υπάρχει, προφανώς, αγορά για την ελληνόφωνη μουσική. Μεγαλύτερη για το λαϊκό, λαϊκοποπ, ραπ, τραπ κτλ. και ότι απομένει για “έντεχνο” και ενναλακτική ροκ/ποπ, ή τουλάχιστον αυτή είναι η δικιά μου εντύπωση. Οπότε, μάλλον μπορούμε να μιλάμε για “βιοτεχνία” αν θες, γιατί την κλίμακα της διεθνούς βιομηχανίας δεν νομίζω ότι την αγγίζει τίποτα από όλα αυτά.
Τώρα, για το αγγλόφωνο alternative rock/folk/heavy rock κτλ. το κοινό είναι πολύ μικρότερο και δύσκολα μπορεί να υποστηρίξει όλες τις μπάντες και καλλιτέχνες που κάνουν την ανάλογη προσπάθεια και οι μόνοι αυτών των ειδών που φαίνεται να μπορούν να ζήσουν από τη μουσική δραστηριοποιούνται και στο εξωτερικό. Φυσικά, εδώ μπαίνει και το ερώτημα τι κάνει, τι μπορείνα κάνει και τι στόχους θέτει ο κάθε καλλιτέχνης, αλλά αυτό είναι μια επίσης πολύ μεγάλη συζήτηση.
- Ποιο είναι το τελευταίο άλμπουμ που αγόρασες? Τι ακούς αυτό τον καιρό;
Αγόρασα μέσω Bandcamp το Fairyland Codex από την Αυστραλιανή μπάντα Tropical Fuck Storm.
Εκτός από τους παραπάνω TFS, ακούω πολύ All Them Witches, ειδικά το τελευτάιο τους House Of Mirrors, Little Barrie, ειδικά το Electric War με τον Malcolm Catto. Ξανά ακούω αρκετά, τελευταία, John Fahey και Davy Graham και από ελληνικές μπάντες απόλαυσα πρόσφατα live τους Bonnie Nettles και προσπαθώ να παρακολουθώ στενά τις εγχώριες κυκλοφορίες. Συχνά, τα ηχεία μου παίζουν Strummer Radio και άλλα, ιντερνετικά ή μη, ραδιοφωνα.
φωτο: Penelope Thomaidi / Hans Lucas
- Ποια είναι τα μελλοντικά σου μουσικά σχέδια;
Περνάω μια αρκετά παραγωγική φάση αυτόν τον καιρό. Γράφω αρκετά καινούρια κομμάτια κάποια από τα οποία ήδη σκέφτομαι σαν το βασικό υλικό για το επόμενο άλμπουμ και μέχρι στιγμής ενορχηστρωτικά είναι πιο κοντά στο πρώτο άλμπουμ, με βασικά όργανα μπάσο, τύμπανα, δυο κιθάρες και φωνή αλλά με αρκετές διαφορές στο ύφος και στον ήχο.
Επίσης, κάνουμε πρόβες με την ηλεκτρική μπάντα (τετραμελής μαζί με εμένα) προετοιμαζόμενοι για κάποια live εκτός και εντός Αθήνας. Στα άμεσα σχέδια η ζωντανή μας εμφάνιση στις 26 Νοεμβρίου στο ΕΞΑ club με την ηλεκτρική μου μπάντα, τους “Kostas Tziros & the Bankrupt Lovers”
- Αν ένα τραγούδι σου έμπαινε σε ένα soundtrack, σε ποια σκηνή και ποιας ταινίας θα ακούγονταν;
https://www.youtube.com/watch?v=0jJ8iqiGkBw
- Πώς βλέπεις τον ρόλο του καλλιτέχνη στην κοινωνία; Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα σε επηρεάζουν;
Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα με επηρεάζουν βαθιά και είναι, αναπόφευκτα, μεγάλο κομμάτι της θεματολογίας των στίχων μου.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει ένας προκαθορισμένος ρόλος συνδεδεμένος με την καλλιτεχνική δραστηριότητα. Πολλοί διαφορετικοί ρόλοι μπορεί να υιοθετηθούν από τους ίδιους τους καλλιτέχνες ως συνειδητή επιλογή ή να κριθεί ο ρόλος εκ του αποτελέσματος ανεξαρτήτως πρόθεσης από πλευράς του δημιουργού, ανάλογα με το ιστορικό πλαίσιο και τις συνθήκες.
Μια πιθανή απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι ο ρόλος του καλλιτέχνη είναι η παραγωγή καλλιτεχνικού έργου και ένα θετικό αποτέλεσμα, του καλλιτεχνικού έργου, στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις που όλοι έχουμε βιώσει είναι η δημιουργία ενός κοινού τόπου μέσα από τη μουσική που συνδέει άγνωστους μεταξύ τους ανθρώπους αλλα και ενισχύει τις αξίες που είναι παραδοσιακά συνυφασμένες με τη ροκ μουσική όπως η αλληλεγγύη, η ισότητα, η αντίδραση στην αδικία και την εκμετάλευση αδύναμων ομάδων.
Τώρα, ο ίδιος ο καλλιτέχνης ως προσωπικότητα και ως δημόσιο πρόσωπο με όποια απήχηση μπορεί να έχει, μπορεί να πάρει ή να μην πάρει θέση για ένα ζήτημα και κρίνεται από τις θέσεις και τις επιλογές του, τελικά, οπως όλα τα υπόλοιπα μέλη μιας κοινωνίας.
- Το «A Fine Morning» ξεκινά σαν μια πολύ καθημερινή, σχεδόν ήσυχη πρωινή κινηματογραφική σκηνή και σταδιακά μετατρέπεται σε εικόνα με δακρυγόνα, βία, μνήμες των γεγονότων του 2008 και μια αίσθηση κοινωνικής κατάρρευσης. Για σένα το 2008 είναι μια συγκεκριμένη ανάμνηση ή ένα σημείο που συνεχίζει να επηρεάζει το παρόν;
Η αναφορά στο 2008 έχει να κάνει περισσότερο με τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου παρά με την οικονομική κρίση και παρ’όλο που δεν είναι απολύτως σαφές αυτό από τους στίχους, φροντίζω να το τονίζω στα live. Προσωπικά έχω πολλές αναμνήσεις από το 2008 και είτε αναφερόμαστε στην αστυνομική βία είτε στην οικονομική κρίση, νομίζω, τα γεγονότα της περιόδου εκείνης έχουν σίγουρα αφήσει, τουλάχιστον, τον απόηχο τους.
- Οι στίχοι σου έχουν ξεκάθαρες πολιτικές και κοινωνικές εικόνες, αλλά δεν μοιάζουν με «πολιτικά τραγούδια» με την παραδοσιακή έννοια. Σε ενδιαφέρει αυτή η διάκριση;
Δεν έχω σκεφτεί ποτέ να χωρίσω τα τργούδια που γράφω σε κατηγορίες, οπότε, μάλλον δεν με ενδιαφέρει αυτή η διάκριση.
- Το φορμάτ της μουσικής (βινύλιο, cd, mp3, streaming) παίζει κάποιο ιδιαίτερο ρόλο στις κυκλοφορίες σου; Είναι το μέσο ή η διάθεση εξωτερίκευσης του έργου σου - σε όποιο φορμάτ - που σε καθορίζει?
Πρώτα από όλα είναι η διάθεση εξωτερίκευσης, η επικοινωνία και το να μοιραστώ τη μουσική μου για αυτό επιλέγω να διαθέτω τις κυκλοφορίες μου online που είναι το πιο εύκολο για όλους στις μέρες μας.
Από τα φυσικά φορμάτ προτιμώ το βινύλιο και το εικαστικό κομμάτι, θεωρώ, έχει μεγάλη βαρύτητα, αλλά δεν είχα μέχρι στιγμής την ευκαιρία να κυκλοφορήσω κάτι σε αυτή τη μορφή, είναι μέσα στα σχέδια μου για το μέλλον πάντως.
- Θα ήθελες να θέσεις μια ερώτηση που θα ήθελες να σου κάνουν μέχρι τώρα και δεν την έχετε ερωτηθεί;
Θα ήθελα να με ρωτήσει κάποια δισκογραφική αν ενδιαφέρομαι να χρηματοδοτήσει την παραγωγή του επόμενου μου άλμπουμ και να το κυκλοφορήσει και σε βινύλιο. Βέβαια, δεν θα απαντούσα καταφατικά άνευ όρων.
- Ευχαριστούμε πολύ Κώστα. Καλή σου επιτυχία εύχομαι σε ό,τι κάνεις!
Ακούστε / ακολουθήστε τον Kosta Tziro:
[Bandcamp] · [Facebook] · [Instagram]
------------------------------------
LOCAL HEROES
Αντώνης Χάκαλης · Παρασκευή 10:00–12:00