Nightstalker, The Steams: "30 χρόνια Use" live at Technopolis, 18.09.26

«Το σύμπαν συνωμοτεί» κτλ…

πριν αρκετούς μήνες είχε ανακοινωθεί πως στις δεκαοκτώ του Σεπτέμβρη θα έπαιζε στο Gazarte ο (κλισέ ξέρω) γερόλυκος Arthur Brown και μιας και βαδίζει στα 84 χρόνια του έκλεισα αμέσως εισιτήριο γιατί ήξερα πως πιθανότατα δεν θα είχα την ευκαιρία να ξαναδώ τον ίδιο και τον τρελό του κόσμο.

Να όμως που την ίδια νύχτα ακριβώς απέναντι, στην Τεχνόπολη στο Γκάζι, οι Nightstalker επέλεξαν να γιορτάσουν τα 30 χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου μεγάλου δίσκου τους, του θρυλικού Use, το οποίο θα έπαιζαν ολόκληρο με καλεσμένους από διάφορες μπάντες, σύγχρονες και μεταγενέστερες από τους Stalker, άλλωστε αν δεν υπήρχε ο καταρχήν τραγουδιστής – ντράμερ και μετά τραγουδιστής Αργύρης Γαλιατσάτος ή Argi να γράψει όλες αυτές τις κομματάρες από τις αρχές των 90’s ως τα σήμερα, πιθανότατα πετυχημένες μπάντες σε Ελλάδα και εξωτερικό όπως 1000 Mods, Planet of Zeus ή V.I.C. να μην δημιουργούνταν ποτέ… μπορεί…

Να πω επίσης πως στις 28 φλεβάρη του 1991 ήμουν στο Ρόδον club να δω τους Annihilator τη συναυλία των οποίων άνοιξαν κάποιοι ...Nightstalker με έναν χαρισματικό όπως φάνηκε από την πρώτη στιγμή ντράμερ ο οποίος τραγούδαγε κιόλας, έπινε μπύρες και μας έλεγε κάθε τόσο «έλα γεια μας».

Όταν λοιπόν διαπίστωσα πως ναι μεν θα έβλεπα τον Brown αλλά θα έχανα τη γιορτή του Use αισθάνθηκα περίεργα και δε σας κρύβω πως σκέφθηκα ακόμα και να αλλάξω το περιεχόμενο της συγκεκριμένης βραδιάς μου αλλά μάλλον θα κέρδιζε ο γέροντας Arthur.

Πολλοί κοροϊδεύουν τον Κοέλιο αλλά να που καμιά φορά το σύμπαν συνωμοτεί όντως και λίγες μέρες, σχεδόν τελευταία στιγμή, η συναυλία του ArthurBrown αναβλήθηκε (απαράδεκτος ο τρόπος και ο χρόνος αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία) και έτσι τσουπ έκλεισα αμέσως εισιτήριο για τη μεγάλη βραδιά και η αλήθεια είναι πως αισθάνθηκα ότι τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως πραγματικά ήθελα.

Φτάνοντας στην Τεχνόπολη γύρω στις 20:00, δηλαδή λίγο πριν βγουν οι Steams που είχαν αναλάβει να ζεστάνουν το κοινό, ο πρώτος γνωστός που συνάντησα ήταν ο ντράμερ ο Μπάμπης ο Δαλίδης (Villa 21, Headquake και φυσικά Creep Records) και ο δεύτερος ο Στέλιος ο Κραββαρίτης, μπασίστας πλέον των Living,Unerground και μορφή που δεν λείπει ποτέ ή σχεδόν ποτέ από συναυλία των Stalker και αυτές οι πρώτες καλησπέρες ζέσταναν και μένα σε μια ούτως ή άλλως ζεστή φθινοπωρινή βραδιά.

Είχα επίσης τη χαρά να συναντήσω μετά από 36 χρόνια τον Νίκο, παιδικό μου φίλο από το Περιστέρι οπότε οι συγκινήσεις της βραδιάς ήταν πολλές.

Στις 20:30 ακριβώς (μ' αρέσει που πλέον τηρούνται τα ωράρια στα λάιβ) ανέβηκαν στη σκηνή οι πετυχημένοι και αναγνωρίσιμοι εδώ και χρόνια νεοψυχεδελικοί The Steams ενώ λίγα τραγούδια μετά εμφανίσθηκε και με την κιθάρα του και παρέμεινε μαζί τους σχεδόν ως το τέλος του σετ τους ο μάστερ των πεταλιών (Jampedals) Γιάννης Αναστασάκης για να προσθέσει το δικό του χρώμα στα έτσι και αλλιώς πολύχρωμα τραγούδια τους.

The Steams

Οι Steams αρέσουν στο κοινό το οποίο ξέρει τα περισσότερα τραγούδια τους, ο ήχος τους ήταν άρτιος και μαζί τους περάσαμε ένα ευχάριστο 45λεπτο.

Στις 21:30 η προσμονή είχε ανάψει κόκκινο. Τα φώτα έσβησαν και οι τέσσερις ήρωες της βραδιάς ξεκίνησαν με ένα από τα σχετικά νέα τραγούδια τους, το Forever Stoned, συνέχισαν με το Just A Burn και μετά μας παρουσίασαν ολόκληρο το Use με αρκετούς καλεσμένους από τις μπάντες που προανέφερα ως επηρεασμένες ή καλύτερα εμπνευσμένες από τις συνθέσεις του Αργύρη. Ο Μπάμπης ο Δαλίδης στη δική του εμφάνιση έπαιξε κουδούνα, στο UFO ο Argi έκατσε στα ντραμς, στο  This is You ήταν συγκινητική η παρουσία του Αλέξη Καλοφωλιά και γενικότερα ήμασταν μια  ωραία ατμόσφαιρα.

Nightstalker

Να πω εδώ κάτι που μου θύμισε ο φίλος μου ο Νίκος, ο Αργύρης κάπου στα 90’s είχε τραγουδήσει στο  Penetrate My Way των Headquake του Δαλίδη. Αφού ακούστηκε ολόκληρο το Use και έχοντας περίπου σαράντα λεπτά ακόμα στη διάθεσή τους, ακούσαμε ένα μικρό best of με παλιότερα και νεότερα τεμάχια, όπως τα προλόγισε ο Argi, τελειώνοντας με τα Go Get Some, Dead Rock Commandos  από τον αγαπημένο ομώνυμο δίσκο και αποτελειώνοντάς μας με το (πιο προβλέψιμο και από σκορδαλιά την 25η Μαρτίου) Children of the Sun.

Δε θέλω να παραλείψω να αναφερθώ στον κόσμο που αποτελούνταν από νεαρά παιδιά ως και 60άρηδες με την ίδια αγάπη, αν και σίγουρα με διαφορετικά βιώματα, από τη μουσική των Nightstalker.

Ως την επόμενη φορά…

 

------------------------------------

όλα είναι δρόμος
Βαγγέλης Χαλικιάς · Σάββατο 19:00–20:00
Για το Strummer Radio