Local Heroes #38 - The Soul Peanuts
«Το σώμα καταλαβαίνει πριν από το μυαλό». Με αυτή τη φράση, οι Soul Peanuts συμπυκνώνουν ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη φιλοσοφία πίσω από τη μουσική τους: groove, ρυθμός και ελευθερία, χωρίς αυστηρές ταμπέλες και προκαθορισμένες συνταγές. Από το funk, τη soul και το boogaloo μέχρι την jazz και το afrobeat, το instrumental τρίο που εξελίχθηκε στη Soul Peanuts Orchestra αναζητά έναν ήχο που να έχει τη δική του ταυτότητα, να κάνει τον κόσμο να χορεύει, αλλά και να τον προκαλεί να ακούσει προσεκτικά όσα συμβαίνουν πίσω από κάθε riff και κάθε ενορχήστρωση.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, οι Soul Peanuts μιλούν ανοιχτά για τη διαδρομή από τις πρώτες πρόβες και την αναζήτηση του προσωπικού τους ήχου μέχρι το Live at Orfeas και τον δεύτερο δίσκο που ετοιμάζουν. Εξηγούν γιατί η instrumental μουσική προσφέρει στον ακροατή την ελευθερία να φτιάξει τη δική του ιστορία, τι αλλάζει όταν το τρίο διευρύνεται σε Orchestra και γιατί, πάνω στη σκηνή, σημασία δεν έχει να μην κάνεις λάθος, αλλά το τι κάνεις όταν αυτό συμβεί. Παράλληλα, μιλούν για τις ετερόκλητες μουσικές επιρροές τους, τη δημιουργική απρόβλεπτη φύση των live, την ελληνική σκηνή και την ανάγκη η μουσική να παραμένει ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης, μακριά από στεγανά και εύκολους χαρακτηρισμούς.
Με το χαρακτηριστικό χιούμορ και την ανεπιτήδευτη διάθεσή τους, απαντούν σε ερωτήματα για το τι κάνει μια μπάντα να αποκτά προσωπικότητα, πώς συνυπάρχουν η χορευτική ενέργεια και η ουσιαστική ακρόαση, αλλά και γιατί ένα όνομα όπως το Soul Peanuts μπορεί να κρύβει μια ολόκληρη στάση απέναντι στη μουσική: λιγότερη σοβαροφάνεια, περισσότερη χαρά και, πάνω απ’ όλα, την επιθυμία να κάνεις τον ακροατή να χαμογελάσει, να κινηθεί και να πατήσει ξανά το play.
Local Heroes Track Pick
Ακολουθεί η κουβέντα μας με τους Soul Peanuts:
- Καλησπέρα παιδιά, Θα θέλατε να μας δώσετε ένα σύντομο «βιογραφικό» σας;
Καλησπέρα και ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση. Οι Soul Peanuts ξεκίνησαν ως ένα instrumental τρίο, με κοινή αγάπη για το groove, το funk, το soul, το jazz, το boogaloo και γενικότερα για εκείνη τη μουσική που σε κάνει να κουνάς το κεφάλι πριν προλάβεις να αποφασίσεις αν σου αρέσει.
Στην πορεία το πράγμα μεγάλωσε, προστέθηκαν άνθρωποι, όργανα, ιδέες και κάπως έτσι φτάσαμε από το τρίο στο The Soul Peanuts Orchestra. Έχουμε κυκλοφορήσει τον πρώτο μας δίσκο και πλέον έχουμε και το Live at Orfeas. Εχει ηχογραφηθεί και ο δεύτερος δίσκος μας ο οποίος βρίσκεται στις μίξεις που θα περιλαμβάνει κομμάτια με το τρίο και με το Orchestra.
- Πως αλήθεια προέκυψε το όνομα σας;
Το όνομα προέκυψε από την ανάγκη να βρούμε κάτι που να είναι λίγο funky, λίγο σουρεαλιστικό και να μην παίρνει τον εαυτό του υπερβολικά στα σοβαρά.
Το «Soul» περιγράφει αρκετά καλά τη μουσική μας διάθεση, ενώ το «Peanuts» προέκυψε σε διάλλειμα απο πρόβα καθώς τρώγαμε φυστίκια αιγινης και προσπαθούσαμε να βρούμε όνομα για την μπάντα.
- Ποιους δίσκους ακούγατε περισσότερο όταν ξεκινούσατε τους Soul Peanuts;
Ακούγαμε πολύ διαφορετικά πράγματα, αλλά υπήρχε κοινός τόπος: funk, soul, jazz, afrobeat, boogaloo, psych και φυσικά αρκετό rock.
Υπήρχαν δίσκοι που τους βάζαμε ξανά και ξανά, όχι τόσο για να τους «μελετήσουμε», αλλά επειδή απλώς δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε να τους ακούμε. Νομίζω ότι αυτή είναι και η καλύτερη μορφή μουσικής εκπαίδευσης: πρώτα κολλάς με κάτι και μετά αρχίζεις να αναρωτιέσαι γιατί λειτουργεί.
- Πιστεύετε ότι η instrumental μουσική αφήνει μεγαλύτερη ελευθερία στον ακροατή ή δυσκολεύει την επικοινωνία;
Μάλλον και τα δύο. Χωρίς στίχους δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη ιστορία που πρέπει να ακολουθήσει ο ακροατής, οπότε έχει περισσότερη ελευθερία να φτιάξει τη δική του.
Από την άλλη, δεν μπορείς να του πεις «αυτό εδώ είναι το σημείο που πρέπει να συγκινηθείς». Πρέπει να το πετύχεις με τη μουσική. Πράγμα που είναι λίγο πιο δύσκολο, αλλά και πολύ πιο ενδιαφέρον, τουλάχιστον για εμάς.
- Ποιο ήταν το πρώτο κομμάτι που σας έκανε να καταλάβετε ότι «τώρα έχουμε βρει τον ήχο μας»; Για εσάς τι σημαίνει groove;
Δεν μπορούμε να ανακαλέσουμε ποιο κομμάτι μπορεί να ήταν αυτό γιατί κάναμε διάφορα πέρα από το να δημιουργήσουμε την δικιά μας μουσική. Υπήρξαν σίγουρα πολλές στιγμές που ακούγαμε διάφορα κομμάτια (και original και διασκευές) και καταλάβαμε ότι πλέον δεν προσπαθούμε να μοιάσουμε σε κάτι που αγαπάμε, αλλά αρχίζουμε να ακουγόμαστε σαν εμάς.
Δεν ήταν απαραίτητα θέμα τεχνικής ή παραγωγής. Ήταν περισσότερο αυτή η αίσθηση ότι το groove, οι ενορχηστρώσεις και ο τρόπος που παίζουμε μεταξύ μας άρχισαν να αποκτούν δική τους ταυτότητα. Εκεί είπαμε περίπου: «Ωραία, μάλλον αυτό είμαστε. Συνεχίζουμε». Groove είναι όταν όλοι παίζουν λιγότερο για να δείξουν τι μπορούν να κάνουν και περισσότερο για να κάνουν το κομμάτι να κινείται.
Είναι κάτι που δεν μετριέται εύκολα. Μπορεί να έχεις τέλειο timing και να μην υπάρχει groove και μπορεί κάποιος να παίξει μια φαινομενικά απλή φράση και ξαφνικά να κουνηθεί ολόκληρο το δωμάτιο.
Με απλά λόγια: groove είναι όταν το σώμα καταλαβαίνει πριν από το μυαλό.
- Ξεκινάει ένα κομμάτι συνήθως από τη rhythm section, από ένα riff ή μια μελωδία;
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή. Μπορεί να ξεκινήσει από ένα riff, από ένα drum beat, από μια μπασογραμμή ή από μια μελωδία.
Κάποιες φορές μάλιστα μπορεί να ξεκινήσει από μια πολύ καλή ιδέα και να καταλήξει εντελώς αλλού. Αυτό συνήθως είναι και το πιο ενδιαφέρον μέρος της διαδικασίας.
- Η ηχογράφηση του πρώτου δίσκου ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2022, αλλά το album κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2025. Τι συνέβη σε αυτά τα δυόμισι χρόνια;
Συνέβησαν περίπου όλα όσα μπορούν να συμβούν σε μια μπάντα.
Ηχογραφήσεις, μίξεις, αλλαγές, δεύτερες σκέψεις, τρίτες σκέψεις, τεχνικές λεπτομέρειες, πρακτικά ζητήματα, αναμονές και φυσικά η κλασική διαδικασία του να ακούς κάτι μετά από έξι μήνες και να λες «ωραίο είναι, αλλά μήπως να αλλάξουμε αυτό το ένα πράγμα;».
Αυτό το «ένα πράγμα» συνήθως οδηγεί σε άλλα δεκαεπτά πράγματα. Τελικά όμως ο χρόνος αυτός μας βοήθησε να δούμε τον δίσκο πιο καθαρά και να τον αφήσουμε να γίνει αυτό που πραγματικά θέλαμε.
- Οι μουσικές καταβολές του Σέργιου (The Voyage Limpid Sound) επηρρέασαν κάποιο από τα κομμάτια του πρώτου δίσκου που γραφτηκαν στο Diskex, το στούντιό του;
Σίγουρα ένας χώρος όπου έχει περάσει τόση μουσική δεν μπορεί να είναι εντελώς «ουδέτερος». Και ο Σέργιος έχει πολύ συγκεκριμένη μουσική αισθητική και εμπειρία.
Δεν θα λέγαμε όμως ότι πήγαμε εκεί για να αποκτήσουμε συγκεκριμένο ήχο. Περισσότερο μας ενδιέφερε να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον όπου μπορούσαμε να πειραματιστούμε και να αφήσουμε τα κομμάτια να εξελιχθούν φυσικά.
- Ποιο tag μεταξύ των: Jazz, rock, boogaloo, funk soul, groove, jazz, acid jazz, afrobeat με τα οποία προσδιορίζεται (είτε από εσάς είτε από άλλους) ο ήχος σας, δεν θα απαρνιόσασταν με τίποτα στο μέλλον?
Πιστευουμε πως η μουσική δεν χρειάζεται να εντάσσεται σε αυστηρές κατηγορίες καθώς και είναι ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης. Θα κάνουμε πάντα μουσική που θα εξελίσσεται με διάφορες επιρροές που θα υπερβαίνει τα είδη.
Τα υπόλοιπα tags είναι χρήσιμα για να μας βρίσκει κάποιος στο internet, αλλά όταν γράφουμε μουσική δεν σκεφτόμαστε «τώρα πρέπει να βάλουμε λίγο afrobeat και μετά δύο κουταλιές jazz».
- Το κομμάτι σας “This is The Soul Peanuts” λειτουργεί σαν δήλωση ταυτότητας. Τι θέλατε να καταλάβει κάποιος μέσα στα πρώτα τρία λεπτά του δίσκου;
Ότι εδώ υπάρχει μια μπάντα που θέλει πρώτα απ' όλα να παίξει.
Θέλαμε να υπάρχει από την αρχή ενέργεια, ρυθμός και μια αίσθηση ότι μπαίνεις σε έναν συγκεκριμένο κόσμο. Να καταλάβεις ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις από πριν τι είναι οι Soul Peanuts.
- Τι είναι πιο δύσκολο για μια μπάντα: να κάνει τον κόσμο να χορέψει ή να τον κάνει να ακούσει πραγματικά τι παίζει;
Το πιο δύσκολο είναι να τα πετύχεις και τα δύο ταυτόχρονα.
Το να χορεύει ο κόσμος είναι άμεση επικοινωνία. Το να ακούει πραγματικά τι συμβαίνει μέσα στη μουσική είναι κάτι βαθύτερο.
Ιδανικά θέλουμε να συμβαίνουν και τα δύο. Να χορεύει κάποιος και ταυτόχρονα να σκέφτεται «τι ωραίο riff είναι αυτo». Αυτό θεωρούμε επιτυχία.
- Από την άλλη, εσείς προτιμάτε ένα κοινό που ακούει προσεκτικά ή ένα κοινό που χορεύει από το πρώτο λεπτό;
Θα πούμε την κλασική διπλωματική απάντηση: και τα δύο.
Αλλά αν πρέπει να διαλέξουμε, μάλλον προτιμάμε ένα κοινό που αντιδρά. Δεν έχει σημασία αν η αντίδραση είναι χορός, χειροκρότημα, συγκέντρωση ή ένα βλέμμα που λέει «δεν ξέρω τι ακριβώς είναι αυτό, αλλά μου αρέσει».
Το χειρότερο είναι να κοιτάμε κάτω από τη σκηνή και να βλέπουμε ανθρώπους να είναι αδιάφοροι.
- Τι έχει μεσολαβήσει μεταξύ της πρώτης σας εμφάνισης σε κοινό και το σήμερα που με το δεύτερο άλμπουμ σας – «Live at Orfeas» - έχετε ήδη καταγεγραμμένη μια ζωντανή σας εμφάνιση; Τι θυμάστε από την πρώτη φορά που παίξατε λάιβ;
Έχει μεσολαβήσει πολύ παίξιμο.
Η μπάντα έχει μεγαλώσει, έχει αποκτήσει περισσότερη εμπειρία και κυρίως έχει μάθει να εμπιστεύεται περισσότερο ο ένας τον άλλον πάνω στη σκηνή. Στην αρχή προσπαθείς να μην κάνεις λάθος. Μετά από αρκετά live αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι το σημαντικότερο είναι τι κάνεις όταν το λάθος συμβεί.
Από την πρώτη εμφάνιση θυμόμαστε ότι αυτό το τρίο θα γίνει μπάντα.
- Από το αρχικό τρίο μέχρι τη σημερινή Soul Peanuts Orchestra, το σχήμα έχει μεγαλώσει σημαντικά. Τι σας έδωσε το μεγαλύτερο σχήμα που δεν μπορούσατε να πετύχετε ως τρίο;
Περισσότερες δυνατότητες στην ενορχήστρωση και περισσότερα χρώματα.
Στο τρίο υπάρχει μια πολύ όμορφη ελευθερία και διαφάνεια. Με την Orchestra όμως μπορούμε να δημιουργήσουμε μεγαλύτερες δυναμικές, περισσότερες αντιθέσεις και πιο σύνθετες ενορχηστρώσεις.
- Νοιώθετε άλλες εγχώριες μπάντες/καλλιτέχνες ως αδελφές ψυχές και συγκάτοικους σε σφιχτοδεμένη σκηνή? Έχετε ξεχωρίσει κάποια συγκροτήματα που να θεωρείτε μουσικούς συνοδοιπόρους;
Σίγουρα. Υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα και δραστήρια σκηνή στην Ελλάδα και ειδικά σε χώρους που κινούνται γύρω από jazz, funk, soul, psych, groove και αυτοσχεδιαστική μουσική. Αυτό που μας αρέσει περισσότερο είναι ότι υπάρχει διάθεση συνεργασίας και όχι μόνο ανταγωνισμού. Τελικά όλοι παίζουμε στο ίδιο μικρό μουσικό χωριό.
- Ποιες ελληνικές μπάντες θα προτείνατε στον κόσμο να ακούσει;
Μερικές μπάντες που θα προτείναμε είναι οι Mode Plagal, Cheetah Lee, Los Tre, Mob, Televisio, Hippomaniacs, Missigno, Rudy Roots κ.α. Υπάρχουν αρκετές και δεν θα θέλαμε να αδικήσουμε κανέναν ξεχνώντας κάποιον. Θα προτείναμε γενικά στον κόσμο να ψάξει και να πηγαινει να ακουσει καινουρια πράγματα. Υπάρχει πολύ περισσότερη μουσική εκεί έξω απ' όση φαίνεται με την πρώτη ματιά. Και αρκετή από αυτήν είναι πραγματικά εξαιρετική.
- Πόσο διαφορετικοί είναι οι The Soul Peanuts στο studio από τους The Soul Peanuts στη σκηνή; Πόσο αυθόρμητες είναι οι ηχογραφήσεις σας σε σχέση με τα live;
Στο studio υπάρχει περισσότερος έλεγχος. Στη σκηνή υπάρχει περισσότερος κίνδυνος — με την καλή έννοια.
Στο live ένα κομμάτι μπορεί να μεγαλώσει, να αλλάξει, να αποκτήσει άλλο groove ή να οδηγήσει σε έναν αυτοσχεδιασμό που δεν υπήρχε αρχικά. Αυτό είναι και το συναρπαστικό.
Το studio προσπαθεί να καταγράψει μια στιγμή. Το live προσπαθεί να δημιουργήσει μια στιγμή.
Θα αναγνωρίζατε -κι αν ναι ποιους- κάποιους καλλιτέχνες/μπάντες ως επιρροές; Έχετε όλα τα μέλη παρόμοιες επιρροές και μουσικό background; ποιες πιο "απρόσμενες" επιρροές έχουν περάσει στη μουσική σας;
Όχι, και ευτυχώς.
Υπάρχει ένας κοινός πυρήνας από funk, soul, jazz, rock, afrobeat και γενικότερα groove-based μουσική, αλλά ο καθένας έχει τις δικές του εμμονές.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό για εμάς. Αν είχαμε όλοι ακριβώς τις ίδιες επιρροές, πιθανότατα θα παίζαμε όλοι ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Οι πιο απρόσμενες επιρροές συνήθως είναι και οι πιο ενδιαφέρουσες — από soundtrack μέχρι μουσικές που δεν θα περίμενε κανείς να εμφανιστούν σε έναν δίσκο των Soul Peanuts.
- Σε ποια «μεγάλη» μπάντα ή καλλιτέχνη θα θέλατε να είσαστε opening act; Και αντιστρόφως ποιους θα θέλατε να ανοίξουν για σας σε ένα ιδανικό σύμπαν?
Το ιδανικό θα ήταν να ανοίγαμε για έναν καλλιτέχνη που εκτιμούμε πραγματικά και το κοινό του να είναι ανοιχτό στο να ανακαλύψει κάτι καινούργιο.
Όσο για το ποιοι θα θέλαμε να ανοίξουν για εμάς… θα δεχτούμε ευχαρίστως οποιονδήποτε μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε ότι πρέπει να ανεβάσουμε επίπεδο.
Πείτε μας μια παράξενη ή/και αστεία ιστορία που σας έχει συμβεί σε περιοδεία ή ζωντανή σας εμφάνιση.
Σε μια μπάντα όπως η δικιά μας, το να συμβεί κάτι περίεργο δεν είναι ερώτηση «αν», αλλά «πότε».
Υπάρχουν ιστορίες με ξεχασμένα καλώδια, απρόβλεπτες τεχνικές βλάβες, ανθρώπους που μπήκαν στη σκηνή χωρίς να είναι απολύτως σαφές γιατί και πολλά άλλα.
Το καλύτερο όμως είναι ότι μετά από λίγο καιρό δεν θυμάσαι πλέον ποιο ήταν το πραγματικό περιστατικό. Θυμάσαι την αίσθηση που σου είχε αφήσει.
- Πέρα από το Viva Ellados, υπάρχει κάποια «ένοχη» μουσική σας απόλαυση που θα θέλατε να εχετε διασκευάσει?
Φυσικά. Ένας μουσικός που ισχυρίζεται ότι δεν έχει guilty pleasures είτε λέει ψέματα είτε δεν έχει ψαχτει αρκετά καλά.
Υπάρχουν πολλά pop, disco, soundtrack και γενικότερα «μη σοβαρά» κομμάτια που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε κάτι εντελώς διαφορετικό μέσα από το δικό μας φίλτρο.
Και μεταξύ μας, το να κάνεις ένα «ένοχο» κομμάτι να ακούγεται ξαφνικά σαν σοβαρό groove είναι μια πολύ ωραία <<εκδίκηση>>.
- Ασχολείστε ταυτόχρονα με κάποια άλλα projects; Ποια είναι αυτά?
Ναι, τα μέλη της μπάντας δραστηριοποιούνται και σε άλλα μουσικά projects, ηχογραφήσεις και συνεργασίες.
Αυτό είναι αναπόφευκτο και μάλλον καλό. Όταν επιστρέφουμε στους Soul Peanuts, ο καθένας φέρνει μαζί του κάτι καινούργιο από αυτά που έχει ακούσει, παίξει ή δοκιμάσει αλλού.
Μερικά από τα projects είναι το Teleferik,Televisio, Quad trio, Central Pozitronics, Electrolytes κ.α
- Ποιο είναι το τελευταίο άλμπουμ που αγόρασε ο καθένας σας/ τί ακούτε αυτό τον καιρό;
Εδώ θα μπορούσαμε να δώσουμε μια πολύ σοβαρή απάντηση και να αναφέρουμε αποκλειστικά «ψαγμένα» jazz και funk albums.
Δεν θα το κάνουμε.
Ακούμε από παλιούς soul και funk δίσκους μέχρι σύγχρονη jazz, afrobeat, rock, ηλεκτρονική μουσική και, κατά διαστήματα, πράγματα που πιθανότατα δεν θα παραδεχόμασταν δημόσια.
(Έρικ) : Ghost Funk Orchestra - A song for Paul
(Ραφαήλ) : Pearl and the Oysters - Monkey mind
(Γιάννης) : John Coltrane - Transition
- Πώς βλέπετε τον ρόλο του καλλιτέχνη στην κοινωνία; Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα σας επηρεάζουν;
Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα φυσικά μας επηρεάζουν, γιατί είμαστε άνθρωποι που ζούμε μέσα στην ίδια πραγματικότητα με όλους τους υπόλοιπους. Ακόμη και όταν δεν γράφεις πολιτικό τραγούδι, κάτι από την εποχή σου περνάει στη μουσική σου.
Η μουσική μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος διαλόγου, εκτόνωσης, αμφισβήτησης ή απλώς ως ένας τρόπος να βρεθούν άνθρωποι μαζί. Και αυτό από μόνο του έχει κοινωνική αξία.
Ο καλλιτέχνης δεν είναι απαραίτητα υποχρεωμένος να δίνει απαντήσεις, αλλά έχει την ευκαιρία να θέτει ερωτήματα.
- Αν ένα τραγούδι σας έμπαινε σε ένα soundtrack, σε ποια σκηνή και ποιας ταινίας θα ακούγονταν;
Δύσκολο να απαντήσει κανείς γιατί θα εξαρτιόταν από το τι ταινία είναι. Λόγω των διαφορετικών στυλ που έχουμε σαν ήχο θα έμπαινε σε διαφορετικές ταινίες,διαφορετικές σκηνές κλπ. Πάντως το manic persecution μπορούμε να το φανταστούμε σε μια αστυνομική καταδίωξη ή το goodnight Woodstock στο τέλος κάποιας νοσταλγικής ταινιας.
- Το φορμάτ της μουσικής (βινύλιο, cd, mp3, streaming) παίζει κάποιο ιδιαίτερο ρόλο στις κυκλοφορίες σας; Είναι το μέσο ή η διάθεση εξωτερίκευσης του έργου σας - σε όποιο φορμάτ - που σας ενδιαφέρει?
Κάθε format έχει τη δική του αξία. Το βινύλιο έχει μια φυσική, σχεδόν τελετουργική σχέση με τη μουσική. Το CD έχει τη δική του ιστορία και πρακτικότητα. Το streaming έχει κάνει τη μουσική προσβάσιμη παντού.
Για εμάς όμως το σημαντικότερο είναι να βγει η μουσική προς τα έξω και να φτάσει στον ακροατή.
Αν κάποιος ακούσει τον δίσκο μας σε βινύλιο με ένα ποτήρι ποτό δίπλα του, υπέροχα. Αν τον ακούσει από τα ακουστικά του στο λεωφορείο, επίσης υπέροχα. Αρκεί που το ακούει.
- Μετά το Live at Orfeas, θα συνεχίσετε με το Orchestra ή σκέφτεστε να επιστρέψετε σε πιο μικρή σύνθεση; Ποια είναι τα επόμενα βήματα;
Η Orchestra είναι ένα σχήμα που μας δίνει πολλές δυνατότητες και σίγουρα θέλουμε να συνεχίσουμε να το εξερευνούμε.
Παράλληλα όμως δεν αποκλείουμε μικρότερες συνθέσεις ή διαφορετικά formats. Μας ενδιαφέρει να μη θεωρούμε τη σημερινή μορφή της μπάντας ως κάτι standar καθώς θελουμε να εξελισσόμαστε συνεχώς.
Τα επόμενα βήματα είναι νέα μουσική, ο καινούριος δίσκος που ετοιμάζουμε, live εμφανίσεις και ελπίζουμε αρκετές ακόμα ευκαιρίες να συνεχίσουμε αυτό που κάνουμε.
- Θα θέλατε να θέσετε μια ερώτηση που θα θέλατε να σας κάνουν μέχρι τώρα και δεν την έχετε ερωτηθεί; Και φυσικά να την απαντήσετε;
«Γιατί Soul Peanuts;»
Η απάντηση είναι: «Γιατί όχι;». Υπάρχουν ήδη αρκετές μπάντες με πολύ σοβαρά ονόματα, πολύ σοβαρές φωτογραφίες και πολύ σοβαρά press releases. Εμείς θέλαμε να κρατήσουμε κάτι από τη χαρά και την ανεμελιά για την οποία, τελικά, φτιάχτηκε η μουσική.
Αν στο τέλος της ημέρας κάποιος ακούσει τους Soul Peanuts και χαμογελάσει, κουνηθεί λίγο ή αποφασίσει να βάλει τον δίσκο άλλη μία φορά, τότε μάλλον κάναμε τη δουλειά μας.
Και αν ταυτόχρονα φύγει από το live με βουητό στα αυτιά, θα θεωρήσουμε ότι ήταν ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο βράδυ.
- Ευχαριστούμε πάρα πολύ παιδιά. Καλή σας επιτυχία εύχομαι σε ό,τι κάνετε!
Οι Soul Peanuts είναι οι: Ραφαήλ Μελετέας (Organ / Keys / Percussion / Flutes / Bass Guitar), Erik Παναγόπουλος (Guitars / Mixing), Γιάννης Παπαδούλης (Drums / Percussion).
Τους Soul Peanuts Orchestra συνδράμουν οι: Αλέξανδρος Δελής (Bass), Άγγελος Πολυχρόνου (Percussion), Σταύρος Μάνθος (Τenor Sax & Flute), και Βίκτωρ Φιλλιπποπολίτης (Alto Sax).
Ακούστε / ακολουθήστε τους Soul Peanuts :
[Bandcamp] · [Facebook] · [YouTube] · [Instagram]
------------------------------------
LOCAL HEROES
Αντώνης Χάκαλης · Παρασκευή 10:00–12:00