Strummer Radio

News · 12.08.2026

Local Heroes #30 - Under Ether

Μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης για να γνωρίσουμε τους Under Ether.

Υπάρχουν μπάντες που εμφανίζονται ξαφνικά, με ένα πρώτο single, μια φωτογραφία, ένα press release και την απαραίτητη υπόσχεση ότι «έρχεται κάτι μεγάλο». Και υπάρχουν κι εκείνες που χρειάζονται χρόνια για να φτάσουν στο σημείο να αφήσουν κάτι πίσω τους. Οι Under Ether ανήκουν μάλλον στη δεύτερη κατηγορία.

Η ιστορία τους ξεκινά στην Αθήνα το 2014 όταν μέλη με διαδρομές σε σχήματα όπως οι Frequency on, Goya's Dream και Statycs συναντήθηκαν και άρχισαν να χτίζουν σταδιακά έναν δικό τους ήχο, χωρίς ιδιαίτερη βιασύνη να τον μετατρέψουν σε «προϊόν». Το αποτέλεσμα αυτής της μακράς κυοφορίας είναι το Loose Like a Feather, - ένας δίσκος που κινείται διαρκώς ανάμεσα στην ευαισθησία και την ένταση -, η πρώτη επίσημη κυκλοφορία των Under Ether που μου φέρνει στο μυαλό την πάλαι ποτέ Brit Pop (στην εκδοχή των Suede ή καλύτερα των Puressence), που ήρθε τελικά τον Ιούλιο του 2025.

Εδώ δυστυχώς όμως έρχεται ακόμα μία ανατροπή που κάνει την ιστορία των Under Ether λίγο πιο παράξενη: Το Loose Like a Feather ανήκει σε εκείνη την κατηγορία δίσκων που κυκλοφορούν όχι για να ανοίξουν έναν δρόμο αλλά σε εκέινη που, χωρίς να το ξέρουν ή χωρίς να θέλουν να το παραδεχτούν, λειτουργούν σαν υστερόγραφα.

Με τον ήχο των Under Ether ήρθα αντιμέτωπος όταν μου τους σύστησε ο Κώστας (ένα από τα μέλη της μπάντας), μου άρεσε το άλμπουμ τους σαν το άκουσα και έτσι - εκ των υστέρων - αποφάσισα να τους στείλω ένα δικό μου ερωτηματολόγιο για μία καταγραφή ως ένα είδος αποχαιρετισμού.

File under: to know us better/ 

Local Heroes Track Pick

  • Καλησπέρα παιδιά, Καταρχάς ένα συγγνώμη για το μεταχρονολογημένο της προσέγγισης. Θα θέλατε να μας δώσετε ένα σύντομο «βιογραφικό» σας;

Το γκρουπ ξεκίνησε το 2014 από τον Κώστα Κασάρα στη φωνή και τον Θάνο Αντωνόπουλο στην κιθάρα που ήταν και τα μόνιμα μέλη όλα αυτά τα χρόνια. Πέρασαν κάμποσοι αξιόλογοι μουσικοί φίλοι και συνεργάτες στα τύμπανα και στο μπάσο. Προσπαθήσαμε να έχουμε και μόνιμα πλήκτρα στο σχήμα αλλά δεν τα καταφέραμε. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε με τον Αντώνη Μητρόπουλο και τον Χάρη Χατζηαναστασίου αντίστοιχα, παίζαμε μαζί από πριν το lockdown.

  • Πώς προέκυψε αλήθεια το όνομα σας;

To όνομα προέκυψε από το τραγούδι της αγαπημένης P.J Harvey με τίτλο ‘When Under Ether’. Η έκφραση Under Ether αφήνει πολλές ερμηνείες ανοιχτές για το τι μπορεί να σημαίνει. Για το τραγούδι της PJ έχουν βγει επίσης διάφορες ερμηνείες, αλλά η ίδια δεν τις έχει επιβεβαιώσει.

  • Θα θέλατε να μας πείτε τι μεσολάβησε στο χρονικό διάστημα μεταξύ 2014 που δημιουργηθήκατε και 2025 που κυκλοφορήσατε το άλμπουμ σας και ταυτόχρονα μας χαιρετήσατε? Γιατί άργησε τόσο μια κυκλοφορία?

Οι λόγοι ήταν πολλοί. Στην πορεία, το συγκρότημα πέρασε από αρκετές αλλαγές στη σύνθεσή του, αν και για το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του λειτούργησε με την τελική του μορφή. Η μεγαλύτερη, όμως, αιτία της καθυστέρησης ήταν ότι όλοι μας δημιουργήσαμε οικογένειες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε υποχρεώσεις – και, φυσικά, ατελείωτες ιώσεις. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η πανδημία ανέκοψε κάθε δυναμική που είχε αρχίσει να διαμορφώνεται.

  • Νοιώσατε άλλες εγχώριες μπάντες/καλλιτέχνες ως αδελφές ψυχές και συγκάτοικους σε σφιχτοδεμένη σκηνή?  Έχετε/είχατε ξεχωρίσει κάποια συγκροτήματα που να θεωρείτε μουσικούς συνοδοιπόρους;

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι συνομήλικοί μας – παλιοί συνοδοιπόροι και φίλοι – έχουν πλέον αποσυρθεί από τη μουσική σκηνή. Έτσι, δύσκολα θα λέγαμε ότι υπάρχει κάποια μπάντα που να νιώθουμε πραγματικά ως «αδερφική». Αν, όμως, έπρεπε να ξεχωρίσουμε κάποιες, θα ήταν οι Frequency On και οι Mani Deum, κυρίως λόγω της πολύχρονης φιλίας μας και της κουμπαριάς του Κώστα με τον μπασίστα τους. Σε αισθητικό επίπεδο, πάλι επηρεασμένοι εν μέρει από τις προσωπικές μας σχέσεις, θα αναφέραμε σίγουρα τον Βασιλικό και τους Raining Pleasure, καθώς και τους Echotrain του παραγωγού και φίλου μας Greggy K.

  • Δεν είχα την τύχη να σας δω επί σκηνής. Σας λείπει το αίσθημα του να παίζετε ζωντανά με μουσικούς συντρόφους?

ΝΑΙ αδιανόητα πολύ. Περισσότερο όμως λείπει η δημιουργική πρόβα.

  • Πείτε μας μια αστεία ή/και παράξενη ιστορία που σας έχει συμβεί σε περιοδεία ή ζωντανή σας εμφάνιση.

Με τους Under Ether δεν έχει συμβεί κάτι extraordinary. Ίσως στο 1ο μας live με τους Mani Deum που περιμένοντας την έναρξη του live στο Casa Bostani μας την είχαν πέσει (μανούρα) κάτι τύποι – βασικά χωρίς κανέναν λόγο. Όλα καλά όμως.

Loose like a feather

  • Θα αναγνωρίζατε -κι αν ναι ποιους- κάποιους καλλιτέχνες/μπάντες ως επιρροές; Έχετε όλα τα μέλη  παρόμοιες επιρροές και μουσικό background;

Tom Waits, Cocteau Twins, Smiths, Cure, Nick Cave, Belle and Sebastian, New Model Army, Μάνος Χατζιδάκις,  Μάνος Λοΐζος - 

  • Σε ποια «μεγάλη» μπάντα ή καλλιτέχνη θα θέλατε να είχατε υπάρξει opening act;

Οι The Cure και ο Morrissey θα ήταν σίγουρα από τις πρώτες επιλογές. Σίγουρα ο Waits αλλά αυτό κι αν μοιάζει   αδιανόητο για πολλούς λόγους...

  • Αν και φαντάζομαι πως η διασκευή μας στο "Συ μου χάραξες πορεία" είναι μία από αυτές, υπήρξε κάποια  άλλη  «ένοχη» μουσική σας απόλαυση  που θα θέλατε να είχατε διασκευάσει?

Ξεκάθαρα το Romantic World της Dana Dawson

  • Χωρίς ίχνος κουτσομπολίστικης αδιακρισίας και (ει δυνατόν) χωρίς να ξύνω πιθανές πληγές, ποιος είναι ο λόγος που σταμάτησε να υπάρχει η μπάντα? Είναι δύσκολο να υπάρξει/επιβιώσει ένα συγκρότημα στις μέρες μας? 

Νομίζω ότι έκλεισε ο φυσικός κύκλος του σχήματος. Επήλθε μια κόπωση που καλύτερα να οδηγεί στο τέλος παρά σε προβλήματα και διενέξεις.

  • Το φορμάτ της μουσικής (βινύλιο, cd, mp3, streaming) παίζει κάποιο ιδιαίτερο ρόλο στις κυκλοφορίες σας;

Θα θέλαμε το υλικό να το βγάλουμε σε βινύλιο αλλά δυστυχώς απαιτεί τρέξιμο που κανείς μας δεν μπορεί να το αναλάβει – μάλλον.

  • Υπάρχει κατά τη γνώμη σας Ελληνική μουσική βιομηχανία - ή έστω βιοτεχνία -;

Δεν είμαστε σίγουροι ότι υπήρξε ποτέ μια πραγματικά ισχυρή μουσική βιομηχανία στην Ελλάδα. Υπήρξαν, βέβαια, περίοδοι δημιουργικής άνθησης, που στηρίχθηκαν κυρίως στο μεράκι, την επιμονή και την προσωπική πρωτοβουλία ανθρώπων του χώρου. Σήμερα, όμως, έχουμε την αίσθηση ότι τα πράγματα βρίσκονται σε ένα οριακό σημείο: υπάρχει ακόμη ζωή, αλλά κυρίως σε μικρές, εξειδικευμένες κοινότητες.

Το λέμε περισσότερο ως μουσικόφιλοι παρά ως επαγγελματίες της μουσικής βιομηχανίας. Οι Under Ether, όσο κι αν πιστεύουμε ότι έδωσαν μεγάλη βαρύτητα στην παραγωγή και στον ήχο τους, ξεκίνησαν και λειτούργησαν πάντα με καθαρά ερασιτεχνική αφετηρία και νοοτροπία (σκέψου ότι ακόμα δεν έχουμε κάνει κάποια εγγραφή σε οργανισμό διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων). Άλλωστε, η σκηνή στην οποία ανήκει ο ήχος μας ουσιαστικά δεν υπάρχει πλέον στην Ελλάδα. Αυτό που επιβιώνει σήμερα είναι κυρίως οι niche σκηνές - μικρά αλλά αφοσιωμένα ακροατήρια που εξακολουθούν να στηρίζουν μουσικές έξω από το mainstream.

       

      • Ποιο είναι το τελευταίο άλμπουμ που αγόρασε ο καθένας σας/ τί ακούτε αυτό τον καιρό;

      (Κώστας) Αγόρασα πρόσφατα έναν δίσκο του Satie. Τελευταία ακούω πάλι αρκετή κλασσική – μάλλον όχι τόσο καλοκαιρινές οι επιλογές μου. Όλοι μας ακούμε μοιραία αρκετά παιδικά τραγούδια!!

      • Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια/βήματα; Κώστα μου είχες πει πως με τον Αντώνη (ντράμμερ) είχατε αρχίσει να δουλεύετε δειλά δειλά νέο υλικό.

      (Κώστας) Προς το παρόν μάλλον είμαι σε αποτοξίνωση. Οι προσπάθειες με τον Αντώνη αν και φουλ δημιουργικές πάνε πολύ αργά. Η αλήθεια είναι έχω εστιάσει πολύ σε μια έρευνα που κάνω πάνω στην κατανάλωση μουσικής που παράγεται εξ ολοκλήρου από AI και στην συγγραφή ενός δεύτερου βιβλίου. Οπότε θα έλεγα ότι στη δεδομένη φάση με έχει απορροφήσει περισσότερο η επιστήμη.

      • Πώς βλέπετε τον ρόλο του καλλιτέχνη στην κοινωνία; Τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα σας επηρεάζουν;

      Μάλλον καφκικό (δηλαδή αποκλεισμένο και μέσα στην εσωστρέφεια). Εκτός αν προέρχεται από ένα περιβάλλον που μπορεί να του εξασφαλίσει τον χρόνο και την οικονομική ασφάλεια για να δημιουργήσει, ο καλλιτέχνης αναλώνεται στην καθημερινή βιοπάλη. Και αυτή ακριβώς η διαρκής φθορά, η αλλοτρίωση της καθημερινότητας, συχνά του στερεί τη δυνατότητα να μετατρέψει την κλίση του σε ουσιαστική πολιτική ή κοινωνική παρέμβαση.

      Φυσικά, τα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα δεν μπορούν παρά να επηρεάζουν κάθε άνθρωπο που δημιουργεί, αλλά ζούμε σε μια περίοδο που, κατά τη γνώμη μου, είναι ιδιαίτερα αφιλόξενη απέναντι στην τέχνη. Η πίεση της επιβίωσης, η ταχύτητα της καθημερινότητας και η απαίτηση για διαρκή παραγωγή, αφήνουν ολοένα και λιγότερο χώρο για περισυλλογή και ουσιαστική δημιουργία.

      • Θα θέλατε να θέσετε μια ερώτηση που θα θέλατε να σας κάνουν μέχρι τώρα και δεν έχετε ερωτηθεί; Και φυσικά να την απαντήσετε.

      Ποιες είναι οι hopeless causes τις οποίες αγαπάτε;  Το the love of hopeless causes είναι άλμπουμ των New Model Army. Το κομμάτι όμως το είχα γράψει για μια σχέση που είχα που όσο και αν το θέλαμε τελικά δεν μπορούσε να προχωρήσει. Στην πραγματικότητα όμως και στην πορεία του χρόνου το κομμάτι μέσα μου άλλαξε φυσικό πρόσωπο. Έφυγε από το ερωτικό και ταυτίστηκε με έναν φίλο/συνεργάτη που απλά δεν τα έφερε έτσι η ζωή να έχουμε κοινή καθημερινή πορεία.

      • Ευχαριστούμε πολύ παιδιά. Ευχαριστώ Κώστα. Αποχαιρετώ τους Under Ether και καλή σας επιτυχία εύχομαι σε ό,τι κάνετε από εδώ και μπρος!

      Αντώνης Χάκαλης

      εκπομπή: στον λεμονστίφτη

      Παρασκευή 10:00-12:00πμ

      Ακούστε τους Under Ether εδώ: https://underether.bandcamp.com/album/loose-like-a-feather

      - Thanos Antonopoulos: electric guitar
      - Haris Hatzianastasiou: bass guitar
      - Kostas Kasaras: voice
      - Antonis Mitropoulos: drums and synths